Sinema bir mucizedir...

And the asker goes to

2011-12-11T20:00:00.000+02:00

Maalesef istenmeyen kısa bir ara söz konusu.En kısa zamanda görüşmek dileğiyle..

Tarihte bugün sinemalarda

2011-12-06T16:30:00.001+02:00

06/12/1978

06/12/1987

06/12/1991

24. Avrupa Film Ödülleri sahiplerini buldu

2011-12-04T21:59:00.001+02:00

Avrupa Film Akademisi tarafıdan bu yıl 24.sü verilen Avrupa film ödülleri sahiplerine verildi.Olay yönetmen Lars Von Trier’in son filmi “Melancholia” sekiz adaylığından en iyi film ödülü dahil üç ödül sahibi oldu.Artık yavaş yavaş ödül sezonunun sonuna geliniyor.Yakında oskarlar ile son bulacak yarışta artık bazı filmler çok bariz bir şekilde öne çıkmaya başladı.Bakalım önümüzdeki günlerde oskarlarda adaylıklar nasıl şekillenecek.

EN İYİ AVRUPA FİLMİ :“Melancholia”
EN İYİ YÖNETMEN: Susanne Bier – “Haeven”
EN İYİ KADIN OYUNCU:Tilda Swinton – “We Need To Talk About Kevin”
EN İYİ ERKEK OYUNCU:Colin Firth – “The King’s Speech”
EN İYİ SENARYO:Jean-Pierre & Luc Dardenne – “Le Gami Au Velo”
EN İYİ GÖRÜNTÜ YÖNETİMİ:Manuel Alberto Claro – “Melancholia”
EN İYİ KURGU:Tariq Anwar – “The King’s Speech”
EN İYİ SET TASARIMI: Jette Lehmann – “Melancholia”
EN İYİ MÜZİK:Ludovic Bource – “The Artist”
EN İYİ BELGESEL:Wim Wenders – “Pina”
EN İYİ ANİMASYON:“Chico & Rita”
EN İYİ KISA FİLM:Terry Gilliam – “The Whole Family”
SEYİRCİ ÖZEL ÖDÜLÜ:“The King’s Speech”
DÜNYA SİNEMASINA KATKI ÖDÜLÜ:Mads Mikkelsen, Danimarka
YAŞAM BOYU ONUR ÖDÜLÜ:Stephen Frears, İngiltere

Paris'te "Mükemmel" Bir Gece

2011-11-29T19:01:00.000+02:00

(Yazıyı okurken filmin açılış sahnesindeki şu şarkıyı dinlemeniz şiddetle tavsiye olunur.)

Woody Allen ustanın bir paris güzellemesi olan son filmi Midnight in Paris başrollerinde Owen Wilson,Rachel McAdams,Michael Sheen,Marion Cotillard,Kathy Bates ve Carla Bruni gibi yıldızların yer aldığı sıcak bir romantik komedi.Woody Allen sinemasına aşina olanlara biraz garip gelen bir film bu, özellikle ustanın son yıllarda Avrupa’ya gelerek yaptığı filmlerde çok bariz şekilde gözlemlenen yaşlılık belirtilerinin bir sonucu olarak eski işlerine nazaran daha soft bir mizahın olduğunu kabul etmek gerekir.Woody Allen sinemasının temel özelliği olarak fon olarak kullandığı New york ve şehrin sorunlu nevrotik insanların ekseninde dönen hikayelerinin mizah dozu her zaman üst düzeydeydi ve salt romantizm olsun dram olsun hep ikinci planda olurdu.Avrupa’daki filmleri derken hali hazırda Woody Allen’ın New york’dan kopuşu başlı başına yeni bir sinema anlayışının oluştuğuna dair bir kanıttı.Londra ve Barselona’dan bu sefer romantizmin başkenti Paris’e uğruyor üstad.Bir sonraki filmi için şu aralar Roma’da bulunan üstad böylelikle Avrupa’ın büyük şehirlerindeki turunu sürdürdüğü görünüyor.İstanbul’a gelir mi bilmem ama Woody Allen farkıyla perdeye yansıyacak bir İstanbul’da tadından yenmez orası kesin.

Woody Allen sineması değişti derken bu filmin kötü olduğu anlamına gelmez.Aksine içerdiği romantizm ve mizah son derece dengeli bir seyir izliyor.Salt romantizme boğmadan üstüne üstlük birazda bilimkurgu öğeleri taşıyarak ilerleyen film aslında dünyanın seyrini değiştirmiş büyük sanatçıları sırayla önümüze çıkartarak bir nevi ustalara saygı geçidi şeklinde ilerliyor.

Öncelikle filmin başrolünde Paris kentinin olduğunu söylemek gerek.Hatta daha da ileri giderek insanlarda bir Paris fetişi yaratacak kadar güzel resmedilmiş bir kent görüyoruz.Edebiyatta yeni,kafasında soru işaretleri olan bir yazarı canlandıran Owen Wilson aslında bir nevi Woody allen’ın prototipi olarak çıkıyor karşımıza.Bir röportajında da belirttiği gibi artık 70’lerinde olan usta yeni karakterler canlandıracak kadar enerjisinin olmaması yüzünden bu seçimi yaptığını söylüyor ve bunun da aslında ne kadar üzücü olduğunu da belirtiyor.Kendisi sözleriyle bu durumu şöyle özetliyor “ esas kızın gönlünü fetheden adamı oynayamamak çok fena.Düşünün Scarlett Johansson,Naomi Watts ile film çekiyorum,başkaları kapıyor.Ben ise yönetmenin, orada oturan yaşlı adam işte.”

Filme gelecek olursak hiç sevmediği bir iş olarak Hollywood da senaryolar yazan ama romantik bir yazar olmak isteyen Gil Pender nişanlısı Inez(Rachel McAdams) ile birlikte Inez’in babasının bir işi sebebiyle Paris’de turistik amaçla bulunuyorlar.Ama Gil’in asıl isteği yazarlığı Paris’in başını döndüren romantizminden hareketle depreşiyor ve kendini birden 1920’lerin Paris’inde buluyor.20’lerin Paris’i de kahramanımız Gil’e göre yaşamasını istediği kendi altın çağı.Altın çağ nostaljisi de filmin ana omurgası.Filmin başlarında Gil,Inez ve Inez’ın ukala arkadaşı Paul(Michael Sheen) ‘un bu konudaki tartışması filmin sonuna kadar gidecek bir ikilemin de başı oluyor.Söz konusu tartışma altın çağ nostaljisine kapılmanın aslında “an”ı yaşayamamanın verdiği bir duygusallıkla geçmişe bağlanma olarak görülüyor.Nostalgia is denial of painful present (nostalji şimdiki acı veren zamanın inkarı) tanımı ise geçmişle bugün arasında kurulamayan köprünün insanları ikileme sürüklediğinin bir kanıtı.İşini sevmeyen kendine itiraf edemese de nişanlısıyla bir gelecek göremeyen Gil bunun sonucu olarak kendini nostaljiye kaptırıyor ve yönetmenin kurgusal bir çevikliğiyle istediği zamanlara gitme şansı buluyor.Bunu yaparken de Ernest Hemingway olsun,Salvador Dali olsun,Paclo Picasso olsun o devrin bütün ünlü şahsiyetleriyle tanışma ve kafasında soru işaretlerini bulma derdine düşüyor.Tabi bunu yaparkende güzeller güzeli Adriana(Marion Cotillard)’ya rastlaması ve arka fondaki Paris’in de izniyle aradığı romantizmi bulması kaçınılmazdı.Tabi bu sorgulama sürecenin sonunda altın çağ nostaljisine dair çıkarımların da yersiz olduğu asıl güzelliğin şimdiki zamanda olduğu filmin son karesiyle de resmiyet kazanmış oluyor.

Filmdeki önemli şahsiyetler ise;

Fazla bilgiden göz çıkmaz dedirten filmden bazı anektodlar;

Before Sunset filminde de yer alan Paris'in en eski kitapçısı Sheakespeare and Company bu filmde de karşımıza çıkıyor
Lost generation (kayıp kuşak) amerika doğumlu ama kendilerini amerikalı olarak görmeyen yazar grubu.Bunlara örnek F.Scott Fitzgerald,T.S. Eliot,Ernest Hemingway,Waldo Pierce vs. Ünlü yazarların o tarihlerde Paris'de neden yer aldığının bir kanıtı http://en.wikipedia.org/wiki/Lost_Generation Ayrıca E.Hemingway'ın filmde de Paris'i tanımlamak için kullandığı kitabı A Moveable Feast (türkçeye Paris bir şenliktir) Paris'de geçirdiği beş yılı anlatan anı kitabı

Gil'in Salvador Dali,Luis Bunuel ve Man Ray ile masada sürrealizm üstüne konuşurken Dali'nin örnek olarak verdiği fikirlerinin sanatına dönüştüğü resimleri İsa resmi,eriyen gözyaşı ve saat aforizması ve en son o meşhur gergedanı;

Gil'in partide Luis Bunuel'e tavsiye olarak verdiği filmi 1962 yapımı El Angel Exterminador( The exterminating angel) http://www.imdb.com/title/tt0056732/

Kavgada Söylenmez

2011-11-29T18:21:00.001+02:00

Yönetmenlerden özellikle sinema dünyasını derinden etkilemiş,akımlar yaratmış yönetmenlerden bunları duyacağım aklıma gelmezdi ama bir yerde rastlayınca aktarmak istedim.Öyle yönetmenlerin örnekleri var ki sinema yönetmeni olmalarını geçtim esas olarak sinema dehası,sinema kuramcısı,sosyolog ve ya filozof olarak tanımlanan bu yönetmenlerin böyle yorumlarının yer yer bayağı sözlere varacak kadar meslektaşlarına acıması olmaları düşünce ve duygu dünyalarına yakışmayacak cinsten.Belki herşeyi tüketme ekseninde konumlanan sinema endüstrisindeki gerilen ilişkilerin bir yansıması olarak görebiliriz belki de aslında onların deriden kemikten birer insan olduğunun göstergesi olabilir ya da belki hepsi birer reklamdan ibarettir.

Ama bir de şöyle bakmak lazım,aşağıda ismi geçen yönetmenler sinemada akımlar yaratacak kadar duygunun yanınında aslen düşünce insanları.Hal böyle olunca sevinçlerinin,üzüntülerin yanında böyle de kötü atfedilen düşüncelerinin olmaları çok normal.Bunlar onların en insana dair yönleri olmalı.Mesela bir örnek vermek gerekirse yönetmenlerin birbirlerine karşı bu sözleri aklıma Woody Allen'ın son filmi Midnight in Paris'deki bir sahneyi aklıma getirdi.Sahnede kahramanımız yayınlanmamış kitabı hakkında Ernest Hemingway'in görüşünü almak istemektedir.Hemingway'in görüşü aşağıdaki sözleri haklı çıkarır nitelikte.

Hemingway - Görüşüm şu ki nefret ettim.
Gil Pender - Ama daha okumadın bile.
Hemingway - Eğer kötüyse,nefret ederim.Çünkü kötü edebiyattan nefret ederim.Hele de iyiyse,kıskanırım ve daha fazla nefret ederim.Başka bir yazarın görüşünü almak istemezsin.

Francois Truffaut'dan Michelangelo Antonioni'ye : "Antonioni, hakkında hiçbir güzel şey söyleyemeyeceğim tek önemli yönetmen. Beni sıkıyor; çünkü her zaman ciddi ve espri anlayışı hiç yok."

Ingmar Bergman'dan Michelangelo Antonioni'ye : "Fellini,Kurosawa ve Bunuel, Tarkovsky ile aynı çizgide ilerliyor gibi görünüyor.Ancak Antonioni'nin kendi can sıkıcılığı sebebiyle süresi dolalı çok oldu."

Ingmar Bergman'dan Orson Welles'e : "Benim gözümde sadece muzip biri; çünkü boş,ölü ve hiçbir ilgi çekici yanı yok.'Citizen Kane' ile eleştirmenlerin sevgilisi oldu ve sıkıcılıkta sınır tanımadı. Herşeyin üzerinde, gösterilen performansın hiçbir değeri yoktu. Buna rağmen, bu filmin gördüğü saygıya hala inanamıyorum."

Ingmar Bergman'dan Jean-Luc Godard'a :"Onun filmlerinden hiçbir şey anlamıyorum. Sürekli bir sahte entellektüelllik söz konusu. Sinematografik olarak hiçbir ilginç yanı yok ve son derece sıkıcı.Hayatımda böyle sıkıcı bir adam görmedim. Sanki filmlerini eleştirilmek için yapıyor."

Orson Welles'den Jean-Luc Godard'a : "Yönetmen olarak sinemaya katkısı belli; ancak benden onu bir düşünür olarak ciddiye almamı beklemeyin.Verdiği mesajlar toplu iğne başı kadar etmez."

Werner Herzog'dan Jean-Luc Godard'a: "İyi bir kung-fu filmi ile kıyaslandığında Godard'ın filmleri sahte entel parası gibi geliyor."

Jean-Luc Godard'dan Quentin Tarantino'ya: "Tarantino, prodüksiyon şirketine benim filmimin adını verdi ama keşke onun yerine para verseydi."

Jean- Luc Godard'dan Steven Spielberg'e: "Onu kişisel olarak tanıyorum; ancak filmleri o kadar da iyi değil."

Alex Cox'dan Steven Spielberg'e: "O bir yönetmen değil,şekerlemeci."

Tim Burton'dan Kevin Smith'e: "(Smith Burton'ı Planet of Apes'in sonunu kendi çizgi romanından çaldığı suçlaması üzerine) Beni tanıyanlar hayatımda hiçbir çizgi roman okumadığımı bilirler. Özellikle Smith tarafından yazılan herhangi bir şeyi okumam ise düşünülemez."
Kevin Smith'den Tim Burton'a: "Burton'ın Batman'i çektiğinde hayatında hiç çizgi roman okumadığını anlamıştım."

Kevin Smith'den Paul Thomas Anderson'a: "Onun Magnolia'sını bir daha asla izlemem; ama ibret olsun diye saklarım.Çünkü bu film bir karakterde ya da bir çalışmada davul gibi şişmiş megolomanlığın bulunmasının ne kadar kötü bir özellik olduğunu çok güzel ortaya koyuyor."

David Cronenberg'den M.Night Shylaman'a: "Bu heriften nefret ediyorum. Sıradaki soru lütfen.."

Ken Russell'dan Sir Richard Attenborough'a: "Kendini tatmin etme duygusu ve filmlerindeki tekrarlar onu bu karikatürün suçlusu yapıyor.Bu hatalar filmlerinin izleyiciye yaşattığı etkinin köküne kibrit suyu ekiyor."

Asya'da Bir Zamanlar Anadolu fırtınası

2011-11-24T20:10:00.000+02:00

Dün bahsetmiştim Asya'nın oskarları olarak bilinen beşincisi düzenlenen Asya Pasifik film ödüllerinde Nuri Bilge Ceylan'ın Bir Zamanlar Anadolu'da filmi aday olduğu dört ödülden üçünü kazandı.En iyi yönetmen,en iyi sinematografi ve juri büyük ödülünü kazandı.Nuri Bilge Ceylan 2008'de de yine Üç Maymun filmiyle en iyi yönetmen ödülünü almıştı.Avustralya'nın Gold Coast kentinde düzenlenen ödül töreninde ödülleri filmin yapımcısı Zeynep Özbatur Atakan kabul etti.Önce Cannes da juri özel ödülü şimdide Asya Pasifik'de verilen bu onurlardan sonra oskarlar yolunda her geçen gün umudumuz daha da artıyor.Belki en iyi yabancı film oskarına kadar gitmez bu durum ama yinede en iyi beş film arasına girmek bile türk sineması adına büyük bir adım olacaktır.Bakalım önümüzdeki günler türk sineması adına ne gösterecek bizlere.

Asya Pasifik Film ödüllerinde diğer kazananlara gelicek olursak;

En iyi film : Jodaeiye nader az sımın (A Seperation)
Juri Büyük ödülü: Bir Zamanlar Anadolu'da
En iyi çocuk filmi: Buta
En iyi çokcuk filmi(Juri büyük ödülü) : Bad o meh(Wind and Fog)
En iyi animasyon filmi: Madangeul naon amtak(Leafie)
En iyi belgesel filmi: Jag var vard 50 lamn(I was worth 50 sheep)
En iyi sinematografi: Gökhan Tiryaki (Bir Zamanlar Anadolu'da)
En iyi yönetmen: Nuri Bilge Ceylan (Bir Zamanlar Anadolu'da)
En iyi yönetmen: Andrei Zviagintsev (Elena)
En iyi Senaryo: Denis Osokin(Silent Souls)
En iyi Senaryo(juri ödülü) : Yoon Sung-Hyun(Bleak Night)
En iyi kadın oyuncu:Nadezhda Markina(Elena)
En iyi erkek oyuncu: Wang Baoqiang (Mr.Tree)

Sanatta Yaratıcılık II

2011-11-24T20:00:00.000+02:00

Asya Pasifik Film Ödüllerinde NBC damgası

2011-11-23T21:47:00.001+02:00

Bu yıl beşincisi düzenlenecek Asya Pasifik Film ödüllerinde Nuri Bilge Ceylan'ın Bir Zamanlar Anadolu Filmi en iyi film,en iyi yönetmen,en iyi senaryo ve en iyi sinamatografi dallarında aday oldu.24 Kasım günü aradaki saat farkından dolayı birkaç saat sonra kazananların açıklanacağı ödül töreni Avustralya'nın Gold Coast kentinde yapılacak.Daha önce Asya Pasifik Flm ödüllerinden Nuri Bilge Ceylan 2008 yılında Üç Maymun filmiyle en iyi yönetmen ödülü almıştı.

Zaytung Sinema Dergisi II

2011-11-23T18:19:00.000+02:00

sırf bedavası için bile alınır:)

Yıllar sonra Hobbit'ler

2011-11-23T18:03:00.001+02:00

Empire dergisi efsane seri Yüzüklerin Efendisi serisinin onuncu yılı şerefine canımız ciğerimiz hobbitlerimizi tekrar biraraya getirdi. Fotoğrafdaki kadromuz ise; Elijah Wood (Frodo), Sean Astin (Samwise Gamgee), Billy Boyd (Pippin), Dominic Monaghan (Merry)

Empire Batman Kapağını seçiyor

2011-11-20T16:26:00.001+02:00

Sinema dünyasının en önemli dergilerinden biri sayılan Empire dergisi yakında vizyona girecek Christopher Nolan'ın Batman üçlemesinin son filmi Batman The Dark Knight Rises için iki farklı kapak hazırladı.İnternet sitesinden duyurduğu üzere bir tanesinde Batman(Christian Bale) bir tanesinde de ezeli rakibi Bane (Tom Hardy)'i görüyoruz.Yeni kapak iki ay sonra ocak 2012 sayısında yer alacak.

http://www.empireonline.com/rises/

Efsaneler Ölmez; Ö.Lütfi Akad (1916-2011)

2011-11-19T16:12:00.001+02:00

Türk sinemasının daha sektörleşemediği yani Yeşilçam sinemasının daha çok başlarında sinemanın geniş halk kitlelerince sevilmesini sağlayan Ayhan Işık,Yılmaz Güney gibi yıldızların ilk dönem filmlerine imza atan usta yönetmen Ömer Lütfi Akad aramızdan ayrıldı.

1948 yılında ilk filmi "Vurun Kahpeye" ile o zamanın gişe rekorlarını altüst eden Akad daha sonraları Ayhan Işık'ı üne kavuşturacak ve polisiye türdeki kent filmleri furyasını başlatacağı "Kanun Namına"yı çekti.1955 yılında Yaşar Kemal'in senaryosunu yazdığı "Beyaz Mendil" ve 1959 yılında senaryosunu Atilla İlhan'ın yazdığı "Yalnızlar Rıhtımı" o dönem ses getiren yapıtlarından bir kaçıydı.

Yine Ayhan Işık gibi ilk filminde oynayacağı daha sonraki yıllarda sinemanın çirkin kralı olarak adlandırılacak Yılmaz Güney'e sinemada Hudutların Kanunu ve Kızılırmak Karakoyun gibi filmlerinde ilk şansı vererek yeşilçam sinemasının yakışıklı avrupai jönlerine karşı Anadolu insanını temsil eden bir efsanenin doğuşuna yardımcı olacaktı.

Yetmişli yıllarda belgesel sinemacılığında da başarılı örnekler veren Akad Türkiye iç göç sorununu çok başarılı bir şekilde anlattığı Gelin-Düğün-Diyet üçlemesini yaptı.Yetmişli yıllar televizyonun sinemanın alternatifi olmaya başladığı yıllardı ve Lütfi Akad bu yıllarda da televizyon filmi kategorisinde başarılı yapıtlarla sinema seyircisinin karşısına çıktı.

FİLMOGRAFİSİ

Vurun Kahpeye 1949
Lüküs Hayat 1950
Tahir İle Zühre 1951
Arzu İle Kamber 1951
Kanun Namına 1952
İngiliz Kemal 1952
Altı Ölü Var 1953
Katil 1953
Çalsın Sazlar Oynasın Kızlar 1953
Bulgar Sadık 1954
Vahşi Bir Kız Sevdim 1954
Kardeş Kurşunu 1954
Görünmeyen Adam İstanbul'da 1954
Meçhul Kadın 1955
Kalbimin Şarkısı 1955
Ak Altın 1956
Kara Talih 1957
Meyhanecinin Kızı 1957
Zümrüt 1958
Ana Kucağı 1958
Yalnızlar Rıhtımı 1959
Cilalı İbo'nun Çilesi 1959
Yangın Var 1959
Dişi Kurt 1960
Sessiz Harp 1961
Üç Tekerlekli Bisiklet 1962
Tanrı'nın Bağışı Orman 1964
Sırat Köprüsü 1966
Hudutların Kanunu 1966
Kızılırmak Karakoyun 1967
Ana 1967
Kurbanlık Katil 1967
Vesikalı Yarim 1968
Kader Böyle İstedi 1968
Seninle Ölmek İstiyorum 1969 [Renkli]
Bir Teselli Ver 1971
Mahşere Kadar 1971
Vahşi Çiçek 1971
Yaralı Kurt 1972
Gökçe Çiçek 1973
Gelin 1973
Düğün 1974
Diyet 1975
Esir Hayat 1974

One Day(Bir Gün)

2011-11-18T20:00:00.000+02:00

One Day(Bir gün) Cold Feet,Rescue Me gibi son dönem dizilerin senaryolarından tanınan David Nicholls’un yine aynı adlı romanından senaryoya aktardığı başrollerini Anne Hathaway ve Jim Sturgess’in paylaştığı insanı baymayan romantizmin ve dramanın dozunda olduğu hoş bir film.Gerçi kitap uyarlaması olduğu için kitabı baz alarak değerlendirmek lazım ama kitabı okumadığım için sadece film üstünden değerlendirme yapacağım.Tabi filmle ilgili internetteki yorumlarda kitaptan filme aktarımı sırasında bir çok detayın es geçildiği vurgulanıyor.Yorumlardaki ortak nokta filmin kitabın hızlı bir versiyonu olduğu yönde.Gerçi kitabı senaryoya aktaran yine yazarın kendisi olduğu için eleştirmenin çok da anlamsız olduğunu düşünüyorum.Herhangi bir senarist başka bir yazarın romanını senaryoya aktarırken yazarın asıl anlatmak istediği duyguların filme aktarılması ön planda olması gerekirken ,burda hali hazırda senaristin yazarın kitapta vermek istediğini en iyi bilen olması ve filme aktarılmasını uygun gördüğü detayları aktarması kabul edilebilir ve takdirin yazara bırakılması gereken bir durum.Edebiyatla senaryo yazımı her ne kadar yazınsal benzerlikler taşısa da aslında ikisi çok farklı dinamikleri olan birbirinden alakasız iki disiplindir.Senarist ve yazar diyerek aslında bir kişiden bahsetsem de iki farklı kişiymiş gibi vurgulamak istedim.

Filme gelecek olursak 1988 yılında mezuniyeti gecesi yakınlaşan Emma(Anne Hathaway) ve Dexter (Jim Sturgess)’ın 20 yıla yayılan inişli çıkışlı ilişkilerine tanık oluyoruz.Mezuniyet günü 15 Temmuz tarihini önemli bir tarih.Zira ikilinin hayatlarına dair detayları sırayla her yıl o günkü durumlarını görüyoruz.Yıllara yayılan bu inişli çıkışlı ilişkilerinin temelinde aslında kendi kişilikleri yatıyor.Emma hayata dair savaşma gücü olan iradeli ve hırslı birisidir. Dexter ise tam tersi aile parasıyla hovardalık peşinde koşan kaygısız bir kişidir.İşte zıtlıkların mükemmel uyumu yine burada ortaya çıkıyor ve bir küs bir barışık ilişkileri 20 yıl boyunca devam ediyor.Tabi bu ilişki biçimi bir noktadan sonra birbirlerine ihtiyaç duyma,onsuz yapamama durumunu ortaya çıkarıyor ki işte filmin asıl romantizmi burada ortaya çıkıyor.Tabi bu arada bir keşisen hayatların izlerken Dexter’ın düşüşüne ve Emma’nın da yükselişine tanık oluyoruz.Filmin ve eminim kitabın da esas güzel tarafı burası.Her iki tarafın bütün zıtlıklarını gözler önüne serip aşkın ve dostluğun zorluklar karşısındaki direncini çok iyi gözlemleyebiliyoruz.

Anne Hathaway Emma rolünde çok başarılı.Genç zamanlarındaki ürkekliği olsun,yıllar geçtikçe özgüvenini yansıtması bakımından çok başarılı bir performans ortaya koyuyor.Zaten diğer filmlerinde de her zaman üst düzey performansları ile son dönem başarılı oyuncular arasında gösterilmesi tesadüf değil.Yine aynı şekilde Dexter rolünde Jim Sturgess filmde yıl ne olursa olsun,yaşı ne olursa olsun her daim suratında “kaygısız ama sempatik” mimiğini çok iyi aktarıyor perdeye.İkilinin yaşadıklarına baktığımızda her kişinin üstünden kolay kolay kalkamayacağı zorluklar karşısındaki duruşları ve birbirlerine desteğini gördüğümüzde ilişkilerine saygımız kat be kat artıyor.

Aslında gerçek hayatta da sonuna kadar geçerli olan insan ilişkilerini şekillendiren sevgi emek ister aforizmasını gözümü sokarcasına ama fazla da romantizme bulamadan önümüze seriyor.Her aşk filminin önündeki en büyük engeldir bu. Aşk ve romantizmi dozunda karşı tarafı baymadan aktarabilmek.Gerçi arabesk ağlak türk seyircisi için bu pek kabul görmese de dünya standartlarında aşk filmi tanımı bu yönde olmalıdır.

Sonuç olarak film hoş bir seyirlik sunuyor izleyiciye,tabi esas güzelliğini yakalamak adına diğer bütün uyarlamalardaki gibi kitabın da okunması şart.

Beni Unut Gitsin

2011-11-17T23:37:00.001+02:00

Yönetmen Özer Kızıltan’ı Takva’dan yıllar sonra tekrar seyirciyle buluşturan bir film Beni Unutma.Takva son yılların öne çıkan,üstünde çok tartışılan,yurtdışında ödüller alan ve akademi ödüllerinde ülkemizi temsil etmeye layık görülen başarılı yapımlarından biriydi.Yönetmen Özer Kızıltan bu başarı rüzgarını arkasına alıp üstüne gitmektense sinema adına deyim yerindeyse kuma gömülmeyi tercih etti.Yönetmenliğini dizilerde devam ettirse de sinema anlamında tekrar sahneye çıkmak için 2011’i bekleyecekti.Yine aynı şekilde senarist Burak Göral da Gece 11.45’den yıllar sonra tekrar senaryosuyla sinemaya geri dönecekti.Genç kuşağın sevilen başarılı ismi Mert Fırat’ın başrolünde olduğu filmde genç oyuncular Açelya Devrim Yılhan,Tuba Ünsal,Kenan Ece diğer rollerde karşımıza çıkıyorlar.

Aşka inançlarını kaybettikleri anda birbirlerini bulan Olcay(Açelya Devrim Yılhan) ve Sinan(Mert Fırat) çok yoğun duygusal bir birliktelik yaşamaya başlarlar.Ama yıllar geçtikçe önlerine çıkacak geri dönülemez zorlukta her şeyi bir kenara bıraktıracak bir engel aşkın ,arkadaşlığın ve insana dair bir çok duygunun sorgulanmasına yol açacaktır.

Öncelikle yıllar sonra Özer Kızıltan’ın bu filmle sevenlerinin karşısına çıkması tam bir fiyasko.Şu an en faal oyunculardan Mert Fırat’ın başrolde seçilmesi de tam bir pazarlama stratejisi olarak görmek gerek.Evet son derece başarılı bir oyuncu Mert Fırat ve bu filmde de iyi bir performans sergiliyor ama sadece bu.Filme dair tek artı Mert Fırat ve yeni oyuncu Açelya Devrim Yılhan.Kişilikli yüz hatları ile perdede hiçbir şekilde sırıtmayan,filme konu olan cıvık aşkın aksine yapay olmayan son derece iyi bir ikili oluşturuyorlar.Başrol ikilisinin yanı sıra Anjelika Akbar’ın güzel müzikleri de filmin iyi tarafı ama yine de filmi kurtarmaya yetmiyor.11.11.11 vizyon tarihi olarak belirlenmesi, Mert Fırat’ın yeni filmi olarak lanse edilmesi son derece iyi pazarlandığının işareti ama özellikle Özer Kızıltan adına baktığımızda tam fiyasko demekten kendimi alıkoyamıyorum.

Filmin ilk bölümüne cıvık bir aşk hikayesi,ikinci bölümüne ise dramanın,acının dibine vuran ağlamazsanız hakkımızı helal etmeyiz durumu hakim.Filmin başarı kıstası ağlatma üzerine olmamalı.Olduğu zaman görüyoruz hiçbir şekilde incelikli senaryoya,derinlemesine anlatılan karakterlere gerek duyulmuyor.Zor olsa da kavuşan bir çift son derece mutlu mesut yaşarken milyonda bir musibet bizim sevgi pıtırcığı kahramanlarımıza denk gelir ve hali hazırda bu durum salya sümük ağlamamıza yeter.Alttan da sağlam melankolik bir müzik yerleştirildi mi,üstüne de genç kızların sevgilisi yakışıklı jön bulundu mu işte size gişe başarısı.Sinema dediğimiz şey bu olmamalı.Evet gişede başarı kazandırabilir ama sadece o kadar.Sinemadan çıktığında unutulur gider.Mesela Takva’nın başarısı ve güzelliği hala konuşuluyor ama bu filmi bir kaç ay sonra kim hatırlar bilmiyorum.

Sonuç olarak bir filmin başarı kıstası olarak sizi ağlatmasını bekliyorsanız hiç durmayın koşun bu filme ama ertesi gün hangi filme gittin diye sorulduğunda cevap vermek istiyorsanız işte bu filmin size hitap etmediği kesin.

Türkiye'nin İlk Kuir Festivali

2011-11-16T18:34:00.001+02:00

Pembe Hayat Lezbiyen, Gey, Biseksüel ve Trans (LGBT) Dayanışma Derneği'nin öncülüğünde ilk defa düzenlenen festival 17-24 Kasım tarihleri arasında Ankara'da gerçekleşecek.15 ülkeden 50'ye yakın LGBT temalı filmin gösterileceği festivalde düzenleyeiciler LGBT hakları mücadelesine sanat aracılığıyla ifade alanları yaratmayı amaçlıyorlar ve son zamanlarda demokratik mücadelelerinde nispeten artan seslerinin daha derli toplu ifade etmek adına çok önemli bir festival bu.Son altın portakalda da ödüller alan yapımlar Zenne ,Nar gibi filmlerin ilk kez seyirciyle buluşacağı seçkide Amerika'dan Kanada'ya,İsviçre'den Hollanda'ya bir çok ülkeden örnekler seyirciyle buluşacak..Birhan Keskin'den Devin Özgür Çınar'a,Tülin Özen'den Mabel Matiz'e bir çok ünlü sanatçıın destek verdiği tanıtım filmi çoğu sosyal paylaşım sitelerinde yayında.Hakim medyada yeteri kadar ilgi görmesede internet üzerinden kendilerine daha rahat hareket alanları buluyor.

Gösterilecek filmler arasında baya iyi yapımlar göze çarpıyor.İstanbul Film festivali kapsamında NTV Belgesel kuşağında görme şansı bulduğum Genesis ve Lady Jaye'in şarkısı sanatçı Genesis'in sanat ve hayat eşine benzeme hikayesini anlattığı enterasan bir yapımdı.Çarpıcı sahneleriyle olayı dramatize etmeden cinsiyet değiştirme üzerine cesur bir anlatımına sahip.

Eski filmlerden de Dönersen Islık Çal,seksen sonrası gerçekçi Türk sinemasının en güzel örneklerinden biri olarak Beyoğlu'nun arka sokaklarından normal insanlar tarafından başkalaştırılan transeksüel biri ile bir cücenin dostluğunu anlatmasıyla çekildiği dönemde hayli ses getirmişti.

Bunların dışında Müjde Ar'ın yine cesur filmlerinden İnterseks Caniko'nun hikayesini anlattığı Köçek,altın portakal ödüllü Zenne ve Nar,Türkiyeli eşcinsellerin askerlikten muaf olmak için pembe teskere diye adlandırılan çürük raporu alma sürecini anlata "ÇÜRÜK" görülmesi gereken yapımlardan.
Kuir Fest 17-24 Kasım tarihleri arasında Ankara Büyülü Fener sinemasında seyircisiyle buluşacak

Pembe Hayat KuirFest Teaser from kuirfest on Vimeo.

Behzat Ç. Setinden Manzaralar

2011-11-16T00:13:00.001+02:00

Fotoğraflar Ayça Eren nam-ı değer Şule'nin objektifiinden .Hep böyle dizilerin,filmlerin başarısınındaki en büyük etkenin setteki sinerjiden,arkadaşlık ortamından kaynaklandığını düşünürüm.Fotoğraflarda da bu açıkça belli oluyor.

http://www.flickr.com/photos/aycaeren

Yoksa yoksa?

2011-11-12T15:11:00.001+02:00

Olsa çok güzel olurdu..

Yemişim Darth Vader'ı

2011-11-09T20:00:00.000+02:00

Who is Tyler Durden?

2011-11-09T14:08:00.000+02:00

----Çok ağır spoiler içerir tabi hala izlemeyen varsa----

Batman Sembolünün Evrimi

2011-11-08T19:53:00.001+02:00

Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm

2011-10-30T22:27:00.001+02:00

Canımız ciğerimiz Behzat komiserimizin filmi nihayetinde vizyona girdi.Yapımcıları ilk seans hasılatını Van depremzedelerine bağışlayarak yine Behzat ç efsanesine yakışır bir şekilde takdir topladılar.Filme gelicek olursak yakın zamanda dizisi sayesinde bir fenomene dönüşen Behzat Ç. Bir Ankara Polisiyesi uzun bir aranın ardından seyircisiyle buluştu.Yeni sezonunun başlamasına daha bir ay varken bu film arası hasreti bir nebze de olsa giderdi.Hala bilmeyenler olabilir Emrah Serbes’in 2006’da başlayan Behzat Ç. serisi Her temas bir iz bırakır kitabıyla diziye dönüştürüldü ve şimdi serinini ikinci kitabı Son Hafriyat’tan hareketle Behzat Ç.Seni Kalbime Gömdüm filmi gelmişti.

Öncelikle filmi analiz etmeden önce şunu söylemek gerek.Kitabı,diziyi ve filmi aynı potada düşünmemek gerekir.Bütün kitap uyarlamaların en büyük handikapı olarak karşımıza çıkan beklentileri karşılayamama durumu ne yazık ki bu filmde de karşımıza çıkıyor.Başarı kuralı olarak her okuyanın kendi kafasında oluşturduğu filmle sadece yönetmenin kendi algısıyla oluşturduğu filmin denk gelmesi gerekir ki yeteri kadar takdir görsün.İşte bu yüzden kitabının üstüne dizisiyle bir efsaneye dönüşen Behzat Komiseri beyazperdeye taşımak hiç kolay değildi ama yine de yönetmen Serdar Akar’ı ve senarist Emrah Serbes’i tebrik etmek gerekir.Edebiyat olsun televizyon yapımı olsun şimdi de sinema yapımı olsun çok farklı disiplinleri olan bu mecralarda bu kadar başarılı olmak her babayiğidin harcı değildir diye düşünüyorum.

Karakterlere tek tek inecek olursak en başta tabi canımız ciğerimiz Behzat komiserimiz geliyor.Erdal Beşikçioğlu’nun ete kemiğe büründürdüğü komiser Behzat dizideki halinden çok farklı olarak kitaba daha yakın bir yerde duruyor.Kitapta kendisiyle özdeşleşen sigarasına ve küfürlerine kavuşan Behzat özüne dönmüş gibi.Ama bir de şu var bu küfürlü konuşma durumunun (her ne kadar bunu sonuna kadar savunsam da) filmde çok fazla kullanıldığını kabul etmek gerekir.Bunun da nedeni televizyon kurallarından sıkılıp filmde patlamaları olarak algılıyorum.Bir yerde okumuştum Rtük kurallarının biraz yonttuğu komiserimiz bu sayede herkesçe özellikle kadınlar arasında sevilen romantik tarafını ortaya çıkardığını söylüyordu.Evet dizide de maçoydu,yeri geldiğinde biplensede küfür ediyordu ama filmde hiçbir kural kalmayınca Behzat komiserin maçoluğu da almış başını gitmiş.Şimdi küfürüyle,sigarasıyla,donla televizyon karşısında oturmasıyla maçoluğun dibine vurduğu kesin.Bana göre kitaptaki karakterin ve maçoluğun doğasında ne varsa onu ortaya koyması gerekiyordu ama diziden alışılagelmiş bir karakterin beyazperde de farklı davranması hayranları arasında büyük bir ikililik yaratacağı kesin.

Diğer karakterler ise hemen hemen hiç yok gibiydiler.Diziden alışkanlık Harun’u olsun,Akbaba’sı olsun,Hayalet’i olsun kendi hikayeleriyle konunun hep içinde olurlardı.Ama filmde tam birer yan karakter durumundalar.Eğer sıkı bir Harun ve ya Hayalet hayranıysanız pek de içinize sinmeyecektir bu film.Gerçi Harun yine esprileriyle kırıyor geçiriyor ama yine de kendi konusuyla hikayeye dahil olamıyor.

Yeni karakterlere gelirsek sosyal medyada sıkça bahsedildiği üzere evet Cansu Dere olmamış,olmamış,olmamış.Zaten oyuncuğu tartışmalı olan birinin sırf diğer dizilerdeki ünü üzerinden bu kadroya dahil olması kabul edilebilir bir durum değil.Yine de izleyip görmek gerekirdi ama gittik gördük ki pek olmamış.Hele hele Erdal Beşikçioğlu’yla karşılıklı oynamak deyim yerindeyse 1-0 geride başlamakla eşdeğer.Bu konuda da bir şansızlığı olduğu kesin.Kendini ahmet sanan süleyman karakterinde Hakan Boyav ise çok iyiydi.Red kit,pembo ve gorbaçov da özünde iyi adamlar ama hayat onları kötü yaptı kontenjanını iyi dolduruyorlar.

Sonuç olarak Behzat Ç Seni Kalbime Gömdüm herkesçe ortak bir kanı olarak rtük denetimden kurtulmuş uzun metraj bir dizi tadında.Diziyi seven bunu da sevecektir kesin ama salt bir sinema filmi olarak tam da oturmamışa benziyor.Belki üzerinde daha çok çalışılarak serinin devamı olarak ikinci filmin gelmesini beklemekten başka bir yapacak bir şeyimiz yok.

Türk Sinemasının "YÜZ" Akı

2011-10-29T16:28:00.002+03:00

Sinema dergisi daha önceden de duyurduğum gibi en iyi 100 Türk filmini seçti.Beş bin kişinin oylarıyla seçilen film listesinde birinci sırayı 96 yılında deyim yerindeyse şu an patlamasını yaşadığımız yeni akım Türk sinemasının başlangıcı olarak kabul edilen Yavuz Turgul ve Şener Şen'in efsane filmi EŞKIYA aldı.Ayrıca Şener Şen ilk on sırada dört filmiyle de açık ara Türkiye'nin en iyi oyuncusu olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor.

1-Eşkıya
(Yavuz Turgul/1996)

2-Selvi Boylum Al Yazmalım
(Atıf Yılmaz/1978)

3-Hababam Sınıfı
(Ertem Eğilmez/ 1975)

4-Babam ve Oğlum
(Çağan Irmak/ 2005)

5-Züğürt Ağa
(Nesli Çölgeçen/1985)

6-Masumiyet
(Zeki Demirkubuz/ 1997)

7-Ağır Roman
(Mustafa Altıoklar/ 1997)

8-Muhsin Bey
(1987)

9-Yol
(Şerif Gören/ 1981)

10-Neşeli Günler
(Orhan Aksoy/ 1978)

Bir film ekimi de böyle geçti

2011-10-17T22:03:00.001+03:00

Havaların soğumaya başlamasına mütakiben insanın sıcak bir yere girme ihtiyacını bolca karşılayan film ekimi maalesef bu sene de bitti.Az sayıda siinemada var olma çabasını devam ettiren festivalde gittiğim bütün seanslardaki doluluk oranı beni oldukça memnun etti.Yazın o kavurucu ve sıkıcı sıcağından iyice sıkılan insanları bir araya getirdiğine inandığım bu günlerde herkesin yüzünde o memnun ifadeyi görmek mümkündü.Hele hele film bittikten sonra istiklalde hafif yağmur altında yürümenin keyfi başka hiçbir yerde yok.İzlediğin film ister kötü olsun ister iyi farketmez yüzde o mutluluk hissini başka hiçbir şey veremez gibime geliyor.İşte sanatın gücü bu sanırsam.

Gelelim izlediğim daha doğrusu biletini kapabildiğim filmlere;Her ne kadar Dardenne kardeşler’in bisikletli çocuk’una ya da Lars Von Trier’in Melankoli’sine çok isteyipte yer bulamayınca hafta içi olmasına rağmen iki filme hemen atladım.Acı tatlı tesadüfler ve Yeni başlayanlar iş çıkışı günün bütün yorgunluğunu unutturacak cinstendi.Son cumartesi ise kapanışı usta yönetmen Aki Kaurismaki’nin Le Havre (Umut Limanı) ile yaptım.Kısa kısa geçecek olursak;

Ma Part du Gâteau(My piece of the pie-Acı tatlı tesadüfler)
Cédric Klapsich’in yönetmenliğinde bu aralar sinemada moda olan tesadüf kavramı üstünden hayli hareketli ve eğlenceli bir film Acı tatlı tesadüfler.
Dunkirk’de bir sanayi şirketinde çalışan France şirketinin borsada değer kaybetmesiyle hayatı deyim yerindeyse tepetaklak oluyor.Eşinden ayrı üç çocuğuna bakmaya çalışan France iş olanakları yaratmak için Paris’in yolunu tutar.Kader bu ya temizlikçi olarak şirketini batıran borsacının evinde iş bulur.Karşıdan bakıldığında taban tabana zıt olan iki karakterin zaman geçtikçe birbirine ısınmasını izliyoruz.Evet her ne kadar çok klişe bir konu da olsa filmin ritmi ve mizah düzeyi klişelerden sıyırıyor filmi.Sınıf farkını sosyal mesajın dibine vurmadan mizah sosuyla dozunda anlatması ise filmin en büyük artısı

Beginners (Yeni Başlayanlar)
Yönetmen Mike Mills’in kendi hayatından kesitlerin yer aldığı Yeni Başlayanlar amerikan bağımsız sinemasının son dönem iyi örneklerinden biri.Orta yaşlarını sürmekte olan Oliver annesinin ölümünden sonra gerçeği kabul etme sürecinde her zaman arasında mesafe hissettiği babasının 75 yaşında eşcinsel olduğunu itiraf etmesiyle duyguları başka bir boyuta geçiyor.Anne ve babası arasındaki uzaklığı ama yine de sıkıcı birlikteliklerini devam ettirmelerinin nedeni olarak kendini gören Oliver bu yüzden hayatında hiçbir kadına bağlılık duymamıştır ve karşı tarafın da bağlılık duymamasını istemiş bir kişi..Babasının itirafından sonra sessiz duygusal birinden hareketli ve hayat dolu bir adama dönüşmesini gören Oliver’ın hayatında da köklü değişiklikler yaşanacaktır.Temposu yer yer sıkıcı düzeye inse de genel olarak bağımsız sinemanın bütün gerekliliklerini yerine getiren iyi bir yapım Yeni başlayanlar..
Le Havre (Umut Limanı)

Finlandiya sinemasının sağlam yönetmenlerinden Aki Kaurismaki’nin Fransa’nın liman kenti Le Havre’de rahat hayatlarını süren Avrupa’lı uygar insanlarla afrika’dan kopartılmış ve umudun peşinde amansızca mücadele eden kaçak göçmenlerin hikayesine misafir oluyoruz.Tamamen avrupai komformizmin karikatür tasviri olarak verilen ayakkabı boyayarak halka hizmet eden eski bohem yazar Marcel Marx’ın tesadüf eseri hayatına giren kaçak göçmen çocuğun hayatını kurtarma çabasını izliyoruz.Karşılarında ise yine tüm mekanizmalarıyla Batı Devleti’nin yasakçı gücü polisler yakalarını bırakmayacaktır.Böyle anlatıldığında ne kadar hareketli görünse de son derece sakin bir tempoda ilerleyen film kimilerine sıkıcı gelse de aslında ordaki bu tempo oyunu avrupa yaşamındaki o bohem anlayışın kaçak göçmenlerin hayati mücadelesine bakış açısını gösteriyor bize.Onlara göre her şey tozpembe,hiç bir kaos unsuru yok ,her şey dört dörtlük ve istenirse herşey hallolur.Yönetmen Aki Kaurismaki’nin baltık ülkelerindeki yapay kapitalist yaşam ferahıyla sürekli dalga geçtiğini biliyoruz ve Umut Limanı’da da tozpembe bir sonla aslında onlarında gözüyle dalga geçiyor.Hayat asla böyle kolay ve tıkırında gidemez mesajını tam tersi bir kurguyla tüm absürdlüğüyle anlatıyor bize.

48. Altın Portakallar sahiplerini buldu

2011-10-16T13:15:00.002+03:00

Bu yıl hayli hareketli,bol laf sokmalı geçen antalya'da altın portakal nihayet sahiplerine verildi.Müjde Ar başkanlığında sadece kadınlardan oluşan juri her ne kadar anlamlı bir oluşum da olsa izleyenleri ve sinema yazarlarını pek memnun etmişe benzemiyor.

Sinema yazarlarındaki ortak görüş ise kadın bakış açışıyla değerlendirilip ortak bir sinema görüşünde uzlaşamadıkları.Özellikle en iyi film olarak Güzel Günler Göreceğiz'in seçilmesinde çok ciddi itirazlar yükseldi.Çoğunlukla Ümit Ünal'ın Nar filminin hakkının yenildiği yönünde düşünceler hakim.Ayrıca sırf en iyi oyuncu ödülünü Erdal Beşikçioğlu'na vermek için Zenne'deki rölüyle Erkan Avcı'ya en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünün verilmesi şaşırtıcıydı.Zira Zenne'de hikayesi anlatılan kişiyi canlandıran Erkan Avcı rolüyle kime yardımcı olmuştu diye soranlar var.

Bir de ödül töreni hikayesi var ama ona girmeyeceğim.Yıllarca anlatmaktan dilimizde tüy bitti ama hala olumlu bir gelişme yok.Kabul etmeli artık sanırsam biz ödül töreni düzenleyemiyoruz.O kadar sıkıcı,o kadar baştan savmaydı ki insanın izleyesi gelmiyor.Ortalarında koltukların yarısının boşalması mı dersin,eşofmanla ödül almaya çıkanlar mı dersin,sosyal mesaj vermek için kasanlar mı dersin ne ararsan vardı.Sonuç olarak bir Oscar töreni olsun bir Cannes töreni gibi elit törenler bunlar bize uzak kavramlar şu an için.

Ulusal Uzun Metraj:
En İyi Film: Güzel Günler Göreceğiz (Hasan Tolga Pulat)
En İyi İlk Film: Zenne (Caner Alper-Mehmet Binay)

Kadınlar Jürisi Özel Ödülü: Nar (Ümit Ünal)
En İyi Yönetmen: Çiğdem Vitrinel (Geriye Kalan)
En İyi Senaryo: Emre Kavuk (Güzel Günler Göreceğiz)
En İyi Görüntü Yönetmeni: Kenan Korkmaz (Lüks Otel) - Norayr Casper (Zenne)
En İyi Müzik: Frank Schreiber, Hemin Derya (Yürüyüş)
En İyi Kadın Oyuncu: Devin Özgür Çınar (Geriye Kalan)
En İyi Erkek Oyuncu: Erdal Beşikcioğlu (Behzat Ç. Seni Kalbime Gömdüm)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Tilbe Saran (Zenne) - Nesrin Cavadzade (Güzel Günler Göreceğiz)
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Erkan Avcı (Zenne)
En İyi Kurgu: Kalendar Hasan (Güzel Günler Göreceğiz)
En İyi Sanat Yönetmeni: Giyasettin Şehir (Yürüyüş)
Behlül Dal Jüri Özel Ödülü: “En İyi Film” Lüks Otel, “En İyi Müzik” Ömer Erciyes (Lüks Otel), “Çocuk Oyuncular” Okan Koç (Öngörüye Ağıt), Yusuf Berkan Demirbağ (Can), Abdullah Ado ve Nujiyan Kilgi (Yürüyüş)
Dr. Avni Tolunay Jüri Özel Ödülü: Canavarlar Sofrası (Ramin Matin)

Antalya Kent Konseyi Seyirci Ödülü: Can (Raşit Çelikezer)

Uluslararası Uzun Metraj:
En İyi Film Ödülü: “On the Edge - Sınırda” (Leila Kilani)
Uluslararası Uzun Metraj Jüri Özel Ödülü: Welcome to Germany - Almanya (Yasemin Samdereli)
Gençlik Jurisi Ödülü: “Goodbye - Güle Güle” (Mohammad Rasoulof)

Belgesel Ödülleri:
En İyi Belgesel Film Ödülü: Bedensiz Ruhlar (Sabite Kaya)
En İyi İlk Belgesel Film Ödülü: Oğlunuz Erdal (Tunç Erenkuş) - Geçmiş Mazi Olmadı (Mehmet Özgür Candan)
Jüri Özel Ödülü: Arabeks (Gökhan Bulut ve Cem Kaya)
Jüri Özel Ödülü: Kadim (Okan Avcı)

Kısa Film Ödülleri:
En İyi Kısa Film Ödülü: Dua (Tuna Balkan)
Jüri Özel Ödülü: Kırmızı Alarm (Emre Akay)
Jüri Özel Ödülü: İnfantil Amnezi (Can Mengilibörü)

SİYAD Ödülleri:
En İyi Ulusal Uzun Metraj: Zenne (Caner Alper , Mehmet Binay)
En İyi Uluslararası Uzun Metraj: Goodbye - Güle Güle (Mohammad Rasoulof)

Halkın Portakalı:
Rengim-Rengim Grubu

"2"

2011-10-13T21:26:00.003+03:00

Büyüdüler yaşar bey büyüdüler..2 sene ne zaman oldu ya? Daha dün gibi ne isim koyayım diye düşünüyordum...

Sanatçı Duruşu

2011-10-09T23:15:00.001+03:00

Bu yılki Altın Portakal film festivali hayli hareketli başladı.Antalya Büyükşehir Belediyesi ve Antalya Kültür ve Sanat Vakfı(Aksav)’nın ortaklaşa düzenlediği festival “Açılış ve Onur Ödülleri” töreni ile bir açıldı pir açıldı.Tüm haberlerde özellikle sosyal medyada hayli yer alan Rutkay Aziz’in konuşması büyük bir olay yarattı.Uzun zamandır unutulan sanatçı duruşuna dair deyim yerindeyse ders vardi Rutkay üstad.Kendisine verilen sanatta sosyal sorumluluk ödülüne yaraşır şekilde bunu sonuna kadar hakettiğini bir kez daha ortaya koydu.Sanatçının toplumun aynası olduğu ve her zaman ona ışık götürme,aydınlatma sorumluluğunu göstererek son dönemlerdeki ülkemizde olanlara kayıtsız kalmadığını açıkca gösterdi.Bunu yaparkende eylemden çok sözün gücüne sığınarak yapması sanatçı duruşunun ve yaratıcılığın en büyük örneğiydi.

Üstad’ın sözlerini bir kez daha dikkatli okumak ve anlamak lazım..

''Umarım faşizm ve darbe döneminden geçen ülkelerin sinemacıları da bu örneği kendi ülkelerinde paylaşırlar. Dilerim bu ödülü hak etmişimdir. Ola ki moda deyimle 'bir döneklik' olursa, bu verdiğiniz ödülü özgürce geri alma hakkına sahipsiniz. Gerçek sanatçılar ülkesinin ve dünyanın gerçeklerine tanık olmakla yükümlüdür. Benim ülkemde tanık olduğum, hukukun üstünlüğünün yittiği, adaletsiz bir kalkınma girişiminin hızla yol aldığı, parasız eğitim pankartı açan öğrenci arkadaşımın 16 ay hapis yatması... Dünyanın hiçbir ülkesinde kadın, çocuk bu kadar tacize, cinayete maruz kalmıyor. Dünyanın gerçeği, savaş çığlıkları, açlık, işgal, sömürü... Sinema, Şarlo'nun dediği gibi bir barış sanatıdır ve kendi içindeki barış niteliğini koruyarak dünyaya katkı sağlayacaktır.''

84 Yaşında Anthony Quinn ve Zorba

2011-10-07T22:36:00.000+03:00

How to make stop motion scene?

2011-10-06T23:25:00.000+03:00

Ama biz güçlü olmak istemiyoruz ki

2011-10-03T21:32:00.002+03:00

Leyla ile Mecnun, kendi çölünde kaybolanların hikâyesidir. Umudunu yitirmeden bekleyenlerin, hüznün olduğu yerde kahkahayı eksik etmeyenlerin, hala sevdiği kızın gözlerine bakıp “seni seviyorum” demekte zorlananların hikâyesidir.

Leyla ile Mecnun, hayatı boyunca hep yedek kalmışların hikâyesidir. Beethoven’ın 9. Senfoniyi bestelediğinde sağır olduğunu bilenlerin ama arabeskten de vazgeçemeyenlerin, başka hikâyelere dâhil olamadığı için kendi hikâyelerini yazanların, bazen küfürlü konuşup, aşkla susanların, kafası hayli karışık olanların hikâyesidir.

Leyla ile Mecnun, güçlü olmak istemeyenlerin hikâyesidir. Daha çok deneyen, daha çok yenilen, hep deneyen ve hep yenilenlerin hikâyesidir.

Neemiş? İşte Leyla ile Mecnun bizim hikâyemizmiş. Vir vir vir, vir vir vir konuşmaya gerek yokmuş.

İmza;

LAAAPS!!!

En iyi 100 Türk Filmi

2011-10-03T21:24:00.000+03:00

Sinema dergisi önümüzdeki sayıda yayınlanmak üzere internet üzerinden tüm zamanların en iyi 100 Türk filmini seçiyor.Türk sineması sonsuz bir derya..Aslında her listede insanın içi o kadar acıyorki ,istenin dışında bıraktıklarına üzülüyor.Mesela aşağıda naçizane kendi seçimim.Kırk saat düşünsem kırk farklı liste yapabilirim.Ama galiba çoğunluk olarak aşağıdaki filmlerde uzlaşabilirim.Sadece ilk filmi yazarken hiç tereddüt etmedim.Çok net tüm zamanların en iyi türk filmi..

http://eniyi100turkfilmi.com/

İstanbul'da ekim bir başka güzel

2011-09-26T21:47:00.000+03:00

İstanbul en güzel sonbaharda güzel olurmuş.Artık dışarıda hafif bir ürpertiyle kendimizi sıcak ortamlara atmaya başladığımız şu zamanlarda İstanbul'a ve İstiklal'e en yakışan festival Film ekimi bu cumartesi başlıyor.Bu zamanlar okulların açılmasıyla arkadaşlara ve İstanbul'a kavuşmanın da simgesi olduğundan bütün yazın anılarının anlatılması için içten içe heyacanın yanı sıra sinemanın da heyecanıyla insan daha bir şevkli yürür İstiklal'de..Gerçi bilet fiyatlarının ucuzluğu,etkinlik alanlarının kısıtlılığı ve artan talep yüzünden artık neredeyse bilet bulanın imkansız olduğunu düşünürsek aslında burdan programı paylaşmam cok da akıl karı değil.Bisikletli çocuk ve Melankoli filmleri dışında diğer filmleri tavsiye ederim gidin görün:)

http://filmekimi.iksv.org/tr/Program.asp

Efsanelerin Kamera Arkası

2011-09-26T20:16:00.002+03:00

18. Altın Koza sahiplerini buldu

2011-09-26T20:03:00.003+03:00

Umut Veren Genç Erkek Oyuncu: Hakan Kurtaş (Vücut) ve Gün Koper (Aşk ve Devrim)
Umut Veren Genç Kadın Oyuncu Ödülü: Deniz Denker (Aşk ve Devrim)
En İyi Kurgu Ödülü: Taner Sarf (Eylül)
En İyi Sanat Yönetmeni Ödülü: Adalı Aksoy (Aşk ve Devrim) (Saklı Hayatlar)
Jüri Oyunculuk Özel “Toplu Performans” Ödülü: Celal Tan ve Ailesinin Aşırı Acıklı Hikâyesi’nin bütün oyuncuları
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü: Tuna Orhan (Memleket Meselesi)
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu Ödülü: Şeyla Halis (Vücut)
En İyi Erkek Oyuncu Ödülü: Durukan Ordu (Gelecek Uzun Sürer)
En İyi Kadın Oyuncu Ödülü: Hatice Aslan (Vücut) ve Görkem Yeltan (Eylül)
En İyi Müzik Ödülü: Mustafa Biber (Gelecek Uzun Sürer)
En İyi Görüntü Yönetmeni Ödülü: Feza Çaldıran (Gelecek Uzun Sürer)
Jüri Özel Ödülü: Aşk ve Devrim (Yönetmen: Serkan Acar)
En İyi Senaryo Ödülü: Onur Ünlü (Celal Tan ve Ailesinin Aşırı Acıklı Hikâyesi)
En İyi Yönetmen Ödülü: Cemil Ağacıkoğlu (Eylül)
Adana İzleyici Jürisi Ödülü: Simurg (Yönetmen: Ruhi Karadağ)
SİYAD (Sinema Yazarları Derneği ) En İyi Film Ödülü: Gelecek Uzun Sürer (Yönetmen: Özcan Alper)
Yılmaz Güney Ödülü: Gelecek Uzun Sürer (Yönetmen: Özcan Alper)
En İyi Film Ödülü: (Yönetmen: Onur Ünlü)

63.Emmy Ödülleri sahiplerini buldu

2011-09-21T23:03:00.006+03:00

Canımız ciğerimiz Mad men'imiz bu yılda en iyi dizi kategorisindeki ambargosunu sürdürüyor.Hasret artık vurmaya başladı.Efsanemiz dönsün artık..

DRAMA

En İyi Dizi: Mad Men
En İyi Kadın Oyuncu: Julianna Margulies, "The Good Wife"
En İyi Erkek Oyuncu: Kyle Chandler, "Friday Night Lights"
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Peter Dinklage - "Game of Thrones"
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Margo Martindale - "Justified"
En İyi Yönetmen: Martin Scorsese - Boardwalk Empire
En İyi Senaryo: Jason Katims - Friday Night Lights

KOMEDİ

En İyi Dizi: Modern Family
En İyi Kadın Oyuncu: Melissa McCarthy, "Mike & Molly"
En İyi Erkek Oyuncu: Jim Parsons, "The Big Bang Theory"
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Ty Burrell - "Modern Family"
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Julie Bowen - "Modern Family"
En İyi Yönetmen: Michael Spiller - "Modern Family"
En İyi Senaryo: Steve Levitan ve Jeffrey Richman - "Modern Family"

TV FİLMİ VEYA MİNİ DİZİ

En İyi Dizi: Downton Abbey
En İyi Kadın Oyuncu: Kate Winslet - ''Mildred Pearce''
En İyi Erkek Oyuncu: Barry Pepper- "The Kennedys"
En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Guy Pearce - ''Mildred Pearce''
En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Maggie Smith - "Downton Abbey"
En İyi Yönetmen: Brian Percival - Downton Abbey
En İyi Senaryo: Julian Fellowes - Downton Abbey

Diğerleri

En İyi Reality Show: The Amazing Race
En İyi Variety Show: The Daily Show with Jon Stewart

Zaman akıp gidiyor

2011-09-21T22:56:00.000+03:00

Aşkın “Masumiyeti”

2011-09-15T20:35:00.001+03:00

Son zamanların yeni 500 days of summer’ı ya da eternal sunshine’ı olma yolunda ilerleyen yıllardır izlediğimiz aşk filmlerine yeni bir katkısı olmayan ama yine de aşkı ve aşksızlığı en doğal en yalın haliyle anlatan iyi bir film Blue Valentine..
Ryan Gosling ve Michelle Williams’ın tek kelime ile döktürdükleri performansları sayesinde aralarındaki aşkı ve yazının devamında sıkça kullanacağım aşksızlığı hiçbir şekilde göz boyayarak değil tamamen doğallıkla anlamamıza yardımcı oluyor.

Öncelikle bu tür filmlerin bugüne kadar sayısız versiyonu çekilmiş olabilir ama hiçbir zaman klişeye kaçmadığını görmemiz gerek.Zira aşk sadece iki kişi arasında onların dinamiklerinden oluşan organik bir yapı.Her ne kadar sinema dünyasında sayısız kez izlemiş olsak da biliyoruz ki her izlediğimiz kendi içinde geçerli ve başka örnekleriyle kıyaslanamayacak türden olanlardır.Evet belki erkekle kadının sonsuza kadar mutlu olduğu hikayelerin çokluğu ağır basabilir ama koskoca sinema dünyası sayısız “biten aşk”ı da anlatmıştır.Bu noktada Blue Valentine deyim yerindeyse öncesi,sonrası ve perde arkasıyla hem aşkı hem de aşksızlığı tüm çıplaklığıyla bize anlatıyor.Güzel kızımız Cindy’nin duygularından önce bedenini keşfetmesiyle karışan aklını başka bir adamın duygularıyla dolduramaması ve daha doğrusu erkeğin duygularını kadına olduramadığını izliyoruz film boyunca.Dean’ın bir sahnede dediği gibi erkeklerin kadınlardan daha romantik olması durumu kadının evliliğe bakış açısındaki beyaz atlı prens kuralından mütevellit son derece haklı bulunuyor.Devamında da dediği gibi bir kadını gördüğümüzde onunla evlenmeliyiz diye düşünüyoruz ama kadınlar tam tersi bütün ihtimaller üzerinden düşünüp kararını ona göre veriyor.Hal böyle olunca seçim yapma aşamasında geleceği de düşünen kadın o noktada duygularıyla değil mantığıyla hareket edebiliyor.

Cindy’nin durumunda ise babasız bir çocuğu büyütmek için karşısına çıkan ve tüm karşılıksızlığıyla onu seven bir adamı seçmek bütün hayatının en mantıklı kararı olmuştu.Bakın burda kadının erkeği geçekten sevdiğini bilmeden bunu diyorum.Çünkü herhangi bir aşk durumunu kadının bakış açısıyla göremiyoruz.500 days of summer’da da olduğu gibi bu durum kadın karaktere negatif bakmamıza neden olabiliyor.Bilinçli mi bilinçsiz mi yapıldığı bilinmez ama tamamen erkek romantizmi bakış açısıyla anlatıldıklarını bilmemiz gerek.Ve hiçbir şekilde karşı cinsi zan altında bırakmak gibi bir niyetinin de olduğunu zannetmiyorum.Sadece varsayımsal bir şekilde oluşturulmuş gerçek hayattan beslenen kadın-erkek durumlarının erkek bakış açısıyla anlatılmasından ibaret bir film.Keşke kadın yönetmenlerin ve kadın senaristlerin sektörde adları daha ön plana çıksa ve kadın bakış açısıyla anlattıkları örnekleri çokca izlesek böylelikle orta noktayı daha net görebiliriz.

Filmde Ryan Gosling’in canlandırdığı Dean karakterini Masumiyet’teki Bekir karakteriyle çokca benzeştirdim.Zira Bekir’in de karşılıksız sevgisi ile hayatını mahvetmesini izlerken kadının ona karşı her zaman mesafeli olduğunu görüyoruz.Dean de hiçbir şekilde önceden planları arasında olmayan aile kurmak,baba olmak gibi durumları sırf sevdiği için göğüs germiş ve cok da sevmediği şeyleri sever hale gelmişti.

Bekir yıllarca Uğur’un peşinden umarsızca koşup durmuş tüm hayatını silip atmış ama karşısında Uğur’un saçının teline bile karşılıklı şehvet ile dokunamamıştı.Cindy ile Dean arasında da bu tensel gerilimi çokca hissediyoruz.Özellikle aşksızlık durumlarında bu çok net anlatılıyor bu tensel gerilim.Bekir’in Uğur’u değiştiremeyeceğini anlayınca kendine “Oğlum Bekir bu yol senin yolun.çekeceksin bu yolu” sözü aynı şekilde Dean’de de vücut buluyor.Artık ayrılmalarına ramak kala sen ne istiyorsan ben o olurum,söyle bana demesi kendini aşkı uğrana kendini her türlü değiştirebileceğin işareti.Yeri geldiğinde de Bekir de Dean de aşkları uğruna her şeyi yapanlardır zamanı geldiğinde de çekip gitmesini bilenlerdir.Bu noktalardan bakınca bir erkeğin duyguları üzerinden karşılıksız aşkı çok güzel tarif etmişlerdir.Benim gözümde türk sinemasının en iyi 3 filminden biri olan “Masumiyet” ile benzeştiğinden her ne kadar klişe durumları da anlatsa Blue Valentine son derece başarılı bir film..İzlenilsin,izlettirilsin..

Siyah Beyaz Renkli Hayatlar

2011-09-14T22:59:00.001+03:00

Adalet Yerini Buldu

2011-09-14T22:37:00.001+03:00

Daha önceden haberini vermiştim bu yıl Altın Portakal ödüllerinde 1979-80 yıllarında verilemeyen ödüller bu yıl adalet yerini bulurcasına verildi..79 yılının sansürcü anlayışına tepki olarak verilmeyen ödüller ve 80 yılındaki darbe nedeniyle sekteye uğrayan yıllardaki filmlere itibarları iade edildi.

GEÇ GELEN ÖDÜLLER
1979
Film: Demiryol/ Yusuf İle Kenan
Yönetmen: Yavuz Özkan-Demiryol
Senaryo: Onat Kutlar ve Ömer Kavur-Yusuf İle Kenan
Müzik: Arif Erkin-Kanal
Kadın Oyuncu: Sevda Ferdağ-Seninle Son Defa
Erkek Oyuncu: Fikret Hakan-Demiryol
Yardımcı Kadın Oyuncu: Sevda Aktolga- ‘Bebek’ ve ‘Demiryol’
Yardımcı Erkek Oyuncu: Kamuran Usluer-Kanal
Çocuk Oyuncu: Cem Davran- Yusuf İle Kenan

1980
Film: Sürü-Zeki Ökten
Yönetmen: Zeki Ökten-Sürü ve Düşman
Senaryo: Başar Sabuncu -Adak
Müzik: Zülfü Livaneli-Sürü
Kadın Oyuncu: Melike Demirağ -Sürü, Güngör Bayrak-Düşman
Erkek Oyuncu: Tarık Akan-Adak ve Sürü, Aytaç Arman- Düşman
Yardımcı Kadın Oyuncu: Fehamet Atila- Düşman
Yardımcı Erkek Oyuncu: Tuncel Kurtiz- Sürü

Yaşlanıyor muyuz ne?

2011-09-04T17:35:00.001+03:00

Bir neslin bilinçaltındaki cinselliği gün yüzüne çıkarmış baş yapıt:) Ekip 12 yıl sonra tekrar bir araya gelmiş bu foto için..

Sinema müzesi kuruluyor

2011-08-31T18:45:00.001+03:00

Adana Büyükşehir Belediyesi’nce yıllardır çalışmaları sürdürülen Sinema Müzesi için artık sona gelindi.Bu yıl 17-25 Eylül tarihleri arasında 18.cisi düzenlecek Altın Koza film festivali çerçevesinde açılışı yapılacak müze Seyhan caddesi üzerinde tarihi konakta hayat bulacak.Adana gerek sinema gerekse edebiyat dünyasında yetiştirdiği insanlarla Türk kültür sanat hayatına yön vermiş ender illerimizden biridir.Baston diksen yeşerir sözü ile atıfta bulunulduğu bereketli toprakları Yılmaz Güney’den Ali Şen’e,Aytaç Arman’dan Ali Özgentürk’e,Salih Güney’den Şener Şen’e nice ustaları yetiştirdi.Elindeki bu eşsiz mirası unutmayan Adana halkı ve yönetimi aslında geciken bir projeyi hayata geçirmekle yılların birikimini gelecek kuşaklara aktarmak adına çok önemli bir iş başardılar.

Sadece sinema alanında önemli kişiler değil Orhan Kemal,Abidin Dino gibi değerlerimizin de balmumu heykelleri bulunacak.Yılmaz Güney’in 80’li yıllarda Fransa’daki arkadaşı Yavuz Pada’ya gönderdiği çay takımı,İrfan Atasoy’un daktilosu vs yüzlerce orijinal film afişleri yer alacak. Bunların dışında da eğitim amaçlı da kullanılacak müze Türk Sineması üzerine yazılmış eserleri bünyesinde barındırarak yeni kuşaklara bu birikimi aktarmayı amaçlıyor.Ülke olarak hafızasızlığın içimize işlediğini düşünürsek eskiyi unutmadan yad etmek adına bu tür girişimleri her zaman desteklemeliyiz.

Kes (Kerkenez)

2011-08-31T18:11:00.001+03:00

Barry Hines’in “A Kestrel For a Knave” adlı romanından Ken Loach’un kalemiyle senaryoya adapte edilen “KES“ türkçe çevirisiyle “Kerkenez” 60’lı yılların sonunda ingiltere’nin küçük bir kasabasında varolma savaşı veren sıradan insanların sıradan hayatlarını anlatan şiirsel bir destan sunuyor bize..

60’lı yılların sonu,avrupa ve dünya 68 kuşağının getirdiği heyecan ve romantizmle çok farklı bir yere doğru ilerlerken tamamen bunlardan habersiz insanların kendi hayatlarını yaşama derdinde varolma savaşlarını izliyoruz.Pink Floyd şarkılarından fırlamış gibi duran sıradan,dumanlı,gri bir kasabada yine another brick in the wall şarkısındaki gibi insanı adeta “leave them kids alone”diye bağırma isteği uyandıran öğretmenlerle çevrili yozlaşmış eğitim sisteminde kendi kişiliğini yaratmaya çalışan bir çocuk etrafında ilerliyoruz.

Evi terk eden baba,çalışan ilgisiz bir anne,her türlü eziyeti esirgemeyen madende ağır işçi abi’den bunalan ve kendi yaşıtları arasında da kabul görmeyen (adıyla müsemma kendi deyimiyle kötü ama o kadarda kötü olmayan bir çocuk) Billy Casper bütün bu itilmişliklerin arasında kendine bir nefes alma sahası yaratıyor ve evlerinin yakınında bulduğu bir Kerkenezi eğitme işine girişiyor.Buradaki metafor ise insanın daha iyi yaşamak adına kurduğu sistemdeki boşlukların insanları nasıl derin mutsuzluğa ittiği ve bunun sonucu olarak doğadan kendini koparan insanın yine doğaya dönüş isteğidir. Terkedilmekten o kadar korkar hale gelen insanoğlu yine bir kuşu beslemek bahanesiyle tutsak altına alması ve zaman geçtikten sonra bırakıp gitmediğini görünce şaşırması aslında ne kadar da doğadan koptuğumuzun işareti.Tabi filmdeki doğaya dönüş de şimdikilerdeki gibi yapay doğaya dönüşlerden değil.Ormanın ortasına kocaman çiftlikler dikip yabani hayvanların girmemesi için çitler çeken insanların doğaya dönüşlerinden bahsetmiyorum zira onlar kendi hayvanlıklarının(!) farkına varmadıklarından başka hayvanlardan korkar durumdalar.Bilmiyorlar ki doğadaki en zararlı hayvan yine insandır..

Kahramanımız Billy Casper tüm bu zorluklar karşısında tamamen kendi savunma mekanizmasını soyutlamak üzerine kuruyor.Bütün insanlardan kaçıyor ve ikili ilişkilerini minimum düzeye indiriyor.Kuş eğitimi aslında onun bir uğraşı değil hayatının ta kendisi oluyor. Filmin bir yerinde iş bulma kurumundan bir yetkilinin “hobin var mı?” sorusuna hayır diye cevap verişinin sebebi de budur.Kerkenezi onun hobisi değil hayatın bütün çürümüş değerlerinden kaçıp sevgiyi ve emeği keşfettiği bir yaşam alanıdır onun için..

Bu arada yönetmen Ken Loach’a da değinme gerek.İşçi sınıfının sinemasal şairi 1969 yılında sinematografisinin başında daha ikinci filminde kalitesini gösteriyor ve yıllarca ilmik ilmik öreceği gerçekci sinema kültürünün başlangıcına tanık oluyoruz bu filmiyle.Bu aralar İngiltere’deki isyan dalgasına değinen Yas tutmayın,Örgütlenin başlıklı The Guardian gazetesine verdiği demeçlerde de yıllar önce bu filmiyle bize gösterdiği kişisel ya da bu günlerdeki gibi toplumsal isyanın nedeni olarak gençlere güven verebilecek bir ekonomik altyapının kurul(a)mamış olmasının altını çiziyor ama yine de gençlere umutlarını kaybetmemelerini ve bunun için savaşmalarını salık veriyor.
(söz konusu yazı için bknz )

Gözünü Seveyim

2011-08-28T20:22:00.001+03:00

Bahsi geçen film için Bir Endülüs Köpeği ;

http://tr.wikipedia.org/wiki/Bir_End%C3%BCl%C3%BCs_K%C3%B6pe%C4%9Fi

Lets go to the cinema

2011-08-28T20:06:00.001+03:00

Geç Gelen Altın Portakallar

2011-08-20T16:22:00.001+03:00

Ülkemizin en köklü sinema festivallerinden Antalya altın portakal film festivali bu yıl bir ilki gerçekleştirerek 1979 ve 1980 yıllarında verilemeyen ödülleri bu yıl vermeyi planlıyor.Geç gelenler altın portakallar başlığı altında verilecek ödüllerde o zamanın şartları yüzünden onurlandıralamayan filmlere bu yıl iade-i itibar yapılacak.1979 yılında sansür kurulunun Yavuz Pağda'nın yönettiği "Yolcular",Yavuz Özkan'ın yönettiği "Demiryol" ve Ömer Kavur'un yönettiği "Yusuf ile Kenan" filmlerini yasaklayıp bazı bölümlerini kesmek istemesi üzerine tüm yapımcı ve yönetmenler tepki için bütün filmleri yarışmadan çekmişti.Bunun üstüne festival yönetimi onurlu bir duruş sergileyerek sansür konusunda dikkat çekme adına ödül törenini iptal etmişti.Ertesi yıl da açılış gününden bir gün önce gerçekleşen 12 Eylül Darbesi bırak sinema dünyasını ülkedeki bütün herşeyi ve her kurumu derinden etkilemiş ve Türk siyaseti ve bunun uzantılarından biri olarak Türk Sineması yıllar boyunca sürecek bir duraklama dönemine girmişti.

Yarışmanın juri üyeliklerini o zamanın da juri üyelerinden Emre Kongar, Hale Soygazi, Doğan Hızlan, Atilla Dorsay ile dönemin Antalya Belediye Başkanı Selahattin Tonguç üstlenecek.

1979 yılında O yıl, Feyzi Tuna'nın "Seninle Son Defa", Ümit Efekan'ın "Töre", Orhan Aksoy'un "Altın Şehir" ve "İsyan", Erden Kıral'ın "Kanal", Cüneyt Arkın'ın "Vatandaş Rıza", Metin Erksan'ın "Sensiz Yaşayamam", Korhan Yurtsever'in "Kara Kafa", İhsan Yüce'nin "Bebek", Yavuz Pağda'nın "Demiryol", Yavuz Özkan'ın "Demiryol" ve Ömer Kavur'un "Yusuf ile Kenan" adlı filmleri yarışacaktı.

1980 yılında ise ülke adım adım terörün içine batarken ve askerin postal sesleri yavaş yavaş duyulmaya başlanladığı bir ortamda 17. kez açılan festival açılış gününden bir gün önce gerçekleşen darbe ile sıkıyönetimin sokağa çıkma yasağı yüzünden iptal edilmişti.O yıl yarışma bölümünde Atıf Yılmaz'ın "Adak", Zeki Ökten'in "Sürü" ve "Düşman", Zeki Alasya'nın "Doktor", İhsan Yüce'nin "Bebek", Yavuz Pağda'nın "Yolcular", Yavuz Özkan'ın "Demiryol", Ömer Kavur'un "Yusuf ile Kenan", Erden Kıral'ın "Bereketli Topraklar Üzerinde", Tuncel Kurtiz'in "Gül Hasan" ve Süreyya Duru'nun "Derya Gülü" adlı filmleri yarışacaktı.

Batman'in Köpek balığıyla imtihanı

2011-08-18T21:00:00.000+03:00

Bir Kubisttir Batman

2011-08-12T20:00:00.000+03:00

Out of office

2011-08-12T10:00:00.000+03:00

Yıllık izin iyidir hacı bir hafta kafa dinlemek lazım.Siz de dışarı çıkın kaynaşın insanlarla.Hadi bakayım..

Batman light art

2011-08-11T20:00:00.000+03:00

Omg Batman Dance

2011-08-10T20:00:00.000+03:00

Revolution

2011-08-09T20:00:00.000+03:00

Batman Rocks

2011-08-08T20:10:00.000+03:00

Pazartesi Sendromu

2011-08-08T20:00:00.000+03:00

Herkese iyi haftalar

Batman’den Son Kareler

2011-08-07T17:45:00.001+03:00

Nolan’ın üçlemesinin son filmi Batman:Kara Şövalye Yükseliyor’un son set fotoğrafları internete düştü.Her geçen gün artan meraka daha daarttırdığı söylenebilir bu fotoğrafların.Bakalım canımız ciğerimiz Gothan’ın medar-ı iftarı Batman’imizin bu filmde Bane ve Kedi kadınla mücadelesi ne şekilde olacak.Bu arada Sinema dergisinin son sayısında Kutlukhan Kutlu’nun Batman incelemesi çizgi roman ve son seriye yeni başlayanlar için temel niteliğinde.Alınıp tekrar tekrar okunulması tavsiye olunur…

*acaba Gotham trafik polisi buna ceza kesebilir mi? :)

Alkışş

2011-08-03T23:08:00.002+03:00

Eleştiri; İki ucu keskin bıçak

2011-08-03T23:05:00.001+03:00

Eleştirmek; insanın doğada hayvandan farkını koymak adına yaratılışın özü aklını ve mantığını antik yunan medeniyetlerinde keşfedip sistematik olarak doğayı ve yaşamı anlama çabasında kullandığı en büyük silahı.Afrika'da bir çita karnını doyurmak üzere en hızlı koşan hayvan özelliğini kazanmak için milyonlarca yıl süren bir evrim sürecinden geçti ve her geçen zaman en iyisi olmak üzere çabası mevcut aksi takdirde ceylandan daha yavaş kaldığı sürece doğadaki besin zincirinde birden kendini dışarıda bulabilir.İnsan ki kendini diğer canlılardan ayıran en temek özelliğini aklını mantık çerçevesinde ve felsefe adı altında sistematik bir şekilde koyarak bu besin zincirinde en tepede bulur kendini.

Tabi bu süreç diğer büyün kazanılan haklar gibi kolay olmadı.Düşüncelerini kanıtlamak üzere zehri içen Sokrates'ten bu yana bütün filozoflar her zaman hakim gücün karşısında durmuşlar ama çokca da yara almışlardır.Neyse felsefe tarihine dalıp daha nice eleştiren-eleştirilen kavgası örneklerini vermeyeceğim ama çıkış noktam ise son günlerde haberlerde yer alan bir olay.Sinema yazarı Kerem Akça son yazılarından birinde Dennis Gansel'in "Geceler Bizim" filmi hakkında "Bu filme gitmeyin." uyarısında bulundu ve yukarıda bahsettiğim ezelden beri varolan bu kavgayı hatırlattı.Sinema yazarlığında en temek soruyu akla getirdi ;eleştirmen bir film hakkında "bu filme gitmeyin" diyebilir miydi?

Tabi kavganın diğer tarafı dağıtıcı firma da hemen boş durmayarak yazarı mahkemeye vermiş.Burada artık iş yargıya intikal etmiş bize susmak düşer demek olmaz çünkü konu sanat odaklı olduğu için içinde bulundurduğu özellikler onu deşmemizi engellemez.Öncelikle şunu ayırmak lazım olay sanat odaklı gözükse de sanat ve sanat ürünüyle alakalı değil.Zira Kerem Akça da yazısında almanca filmi ingilizce dublajlı vizyona sokan ve basın gösterimi yapmayan dağıtıcı firmanın sektörel pazarlama yanlışlarına dikkat çekmek üzere bu filme gitmeyin diyor.Aslında öteki türlü de olsa yani sinemasal anlamda da kötü bulup bu filme gitme de diyebilirdi.Çünkü ne kadar bu filme gidin deme hakkı verilmişse kendine gitme deme de hakkı aynı oranda kendine verilmeli.Diğer türlü git dersen kralsın gitme dersen rezilsin mantığı sektörel bencillikten başka birşey değildir.

Eleştiri anlamında bakarsak sinemasal anlamda söylenmiş bir "bu filme gitmeyin"uyarısı eleştirin temel kuralını bozara iki lafı bir araya getiremeyişinin bir sonucu gibi durur karşımızda.Sen günahıyla sevabıyla filmi yaz buna biz karar verelim.Zira sinema yazarı sinemayı ben bilirim siz birşey bilmezsinin imajını okuyucuya hissettirdiği anda deyim yerindeyse ilmiği boynuna geçirmiş olur. Derdini iki kelimeyi bir araya getiremeyip anlatamıyorsa işin kolayına kaçıp bu filme gitmeyin diyorsa o zaman karşı taraf da der ki "bu yazarı okumayın." O zaman ne olmuş olur körler sağırlar birbirini ağırlar misali reklamın iyisi kötüsü olmaz durumu ortaya çıkar ve satmayacak film birden satar olur.

Dağıtıcı firmanın savunmasındaki biz o kadar masraf yapıyoruz bir kişi oturduğu yerden bizim ekmeğimizle oynamasın mantığı da çok yanlış.Evet bu iş bir ticaretse o kadar da masraf yapıyorsan bu işin riskine katlanıyorsun demektir.Risk ki sana kazandıracakları ve kaybettirecekleri üzerinden yapılan bir matematiksel işlem.Kazanırken iyi de kaybederken kötü mü? Yine işin içine doymak bilmeyen kapitalist hayvan giriyor ve sanatçıya dişlerimi gösteriyor.O zaman ben de diyorum ki açgözlülüğünüz geçmediği sürece "ONLARIN FİLMLERİNE GİTMEYİNİZ.""

Batman Formulü

2011-08-02T20:55:00.000+03:00

Matematikten pek anlamam ama adamlar üşenmemiş formülünü çıkarmışlar.Ama yine de bir bilene sormak lazım

Batman Trilogy

2011-08-01T20:00:00.000+03:00

Evet evet kesin kaçmak lazım arada

2011-07-29T20:00:00.000+03:00

Eski Zaman Olur (i)ki

2011-07-28T22:39:00.001+03:00

Bill Murray

Drew Barrymore,Steven Spilberg E.T. setindeBruce Lee ve Brandan LeeCharlie ChaplinCharles Bukowski,Sean PennDustin Hoffman Alfred “devilhorn” Hitchcock Clint Eastwood

Jodie Foster

Marlon Brando “One Eyed Jack” setindeHitchcock,James Gregory,Vincent PriceEdward Norton,David Fincher,Brad Pitt

Elizabeth Taylor

Heath Ledger

Kirk Douglas,Michael Dougles

Johnny Depp

Jerry Lewis,Robert De Niro,Martin Scorsese

Alec Baldwin,Winona Ryder Beterböcek setinde

Jean Paul Belmondo

Sophia Loren

Tim Roth,Harvey Keitel Rezervuar Köpekleri setinde

Stanley Kubrick, Malcolm McDowell

Donald Sutherland

Woody Allen

ve babalar; Spielberg,Scorsese,De Palma,Lucas,Coppola

Film bitti mi?

2011-07-21T23:27:00.001+03:00

Jean- Luc Godard alternatif sinemanın ele avuca sığmaz dahisi.Yeni dalga akımının en sağlam yönetmeni diyebilirim.60’larda bir avuç sinemacı ile birlikte o zamana kadar geçerli olan bütün kuralları yıkıp kuralsızlığın destanını yazan gerçek anlamda bir “auteur”.Gerçi adını anmamızın sebebi kendini auteur olarak görmemesi.Son filmi “Film Socialisme/Sosyalizm”’in İngiltere’de vizyona girmesiyle Guardian’dan Fiacchra Gibbons’la yaptığı röportajda yine kendinden beklenecek ölçüde şaşırtıyor bizi.Bahsi geçen konuşmadan bir alıntı olarak “Film bitti. Kimsenin bu konuya gerçekten eğilmemesi çok üzücü. Ama şimdi ne yapmalı? Zaten cep telefonlarıyla falan artık herkes bir ‘auteur’” demesi ve üstüne bir zamanlar auteur olduklarına inandıkları ama aslında öyle olmadıklarını da ekliyor.Özellikle kapitalist burjuva sınıfına ait herşeye karşı olduğunu belirten Godard aynı şekilde seçkinci sınıfın sanatı kendi tekellerine almak için türetilen telif kavramına da karşı olduğunu çok net ortaya koyuyor.Zira son filmini gösterime girmeden bir gün önce youtube’a koyduğu bir gerçek.

Son söyledikleri de hayli ilginç ve ironik.Yunanistan’daki mali krizle ilgili kimsenin bakamayacağı bir yönden kendine yakışır bir yöntem sunuyor bizlere. Üstad der ki “Yunanlar bize mantığı armağan etti, bu yüzden onlara borçluyuz. O büyük ‘bu nedenle’ lafını ilk kez Aristo ortaya çıkarttı. Artık bunun bedelini ödemeye başlasak iyi olacak. Bu kelimeyi her kullandığımızda Yunanistan’a 10 avro bağışlasak kriz bir günde biter."

Sen çok yaşa üstad..

Let's Dance

2011-07-20T21:39:00.002+03:00

Gerçekliliğin Bir adım Ötesi

2011-07-20T20:25:00.001+03:00

Sinema aslına bakarsanız tamamen gerçeklik-sanallık algısı üzerine kurulmuştur.Gerçek olmayan birşeyi sırf gerçekmiş gibi algılatmak üzeredir bütün bu tantana.İlk sinema filmi olarak kabul edilmiş trenin gara girişi görüntüsünü gerçek sanan izleyicinin verdiği tepkiyi bekler her sinema yapımcısı.Perdedeki görüntü ne kadar gerçek olarak algılanırsa sinema yapımcısının isteğide bu yöndeyse tabi ki hedef on ikiden vurulmuş olur.Burda tabi ki de kurgusal sinemayı kastediyorum zira belgesel ve ya gerçek görüntüler önceden belirtildikleri için hakikaten gerçektir bunu biliyoruz,izlerkende ona göre programlıyoruz kendimizi.Neyse gelelim esas konumuzu son yıllarda teknolojinin de ilerlemesiyle ortaya yeni bir terim çıktı.Augmented Reality denen tam türkçesi sözlükte tam oturmamakla birlikte Çoğaltılmış ve ya Zenginleştirilmiş Gerçeklik olarak söyleyebileceğimiz yeni dünyanın gerçeklik anlayışı.Teknolojinin ilerlemesinin de yanı sıra tüketicinin de buna kolay ulaşmasının sonucu olarak artık hepimiz tam teçhizatlı kameraman Cevat kelle gibi geziyoruz.Telefonun yanısıra kamera, internet, müzik çalar derken ayaküstü herşeyi yapar durumdayız artık.Basitçe anlatmak gerekirse telefonun kamerası yardımıyla o anki canlı gerçek görüntünün üstüne yardımcı programlarla desteklenmesı durumu.Bunun en bilinen ilk örneği de maçlarda oyuncu frikik kullanacağı zaman 9.15 çizgisini oluşturan çemberin canlı görüntüyle ortak gözükmesi durumu.

işte bu teknolojinin sinemaya uyarlanışı böyle harika oluyor..

Daha iyi bir dünya var mıdır? yoksa mümkün müdür?

2011-07-13T21:13:00.001+03:00

Son akademi ödüllerinde yabancı dilde en iyi film seçilen Haevnen(In a better world-Daha iyi bir dünyada) Susanna Bier’ın mükemmel yönetimiyle iyi-kötü kontrastını afrika-danimarka ekseninde çok iyi harmanlıyor.Birbirinden alakasız konuları insanlığın ortak kaygılarından yola çıkarak hem farklı bir görsel sunuyor hem de zengin bir alt metin sunuyor.Bir tarafta içecek suya dahi tüm insani gereksinimlere muhtaç kaosun beşiğinde yaşam savaşı veren afrika halkı ,ki hangi ülke olduğu belirtilmiyor bütün afrikaya özgü olduğu vurgulanıyor böylece,diğer taraftan da medeniyetin beşiği denilen Avrupa’nın içinde her türlü istatistiğiyle yaşamak için en çok arzulanan yerlerinden biri olan Danimarka’da insanların ölüm-yaşam-cesaret-adalet ekseninde savrulmalarını ve hezeyanlarını izliyoruz.

Öncelikle temel olarak her iki ülke, her iki kıta ve daha doğrusu birbirinden tamamen zıt her iki dünya arasında köprü vazifesi gören muhtemelen birleşmiş milletlerde gönüllü olarak çalışan Elias’ ın doktor babası Anton son derece komformist ve sofistike hayatından kaosun merkezine inercesine gittiği doktorluk işinde ve geride bıraktıklarından kaynaklanan boşlukta olma hissini çok iyi yansıtıyor. Geride bıraktığı kimlik bunalımındaki büyük oğlu Elias ve küçük oğlunun yanı sıra eşiyle de bu ayrılığın tüm zorluğunu evliliklerinde hissediyor. Elias’la yolları kesişen annesini kanserden yeni kaybetmiş ve bunun faturasını babasına çıkartan Christian Londra’dan kesin dönüş yaparak Danimarka’ya gelişiyle başlıyor her şey.Medeni bir toplumda olsa Danimarka’da bir İsveçli olarak yabancılaşmanın acısını yaşayan ve okuldaki belalı tiplerin hayatını zindan ettiği Elias, Christian’ın gelişiyle farklı bir kimliğe bürünüyor.Hele hele Christian’ın cesaretiyle birlikte çocuk olmasına karşın adaleti sorgulamayı bırakıp uygulamaya geçmeleri filmdeki her şeyin başlangıcı oluyor.

Haevnen kendini medeniyetin merkezi sanan batı toplumunun içinde bulunduğu ruhsal boşluğu ve şiddetin nedenselliği üstüne son derece çarpıcı bir film.Yabancı dilde en iyi film oskarını da hak ederek aldığı şüphesiz.Danimarka’ nın o inci gibi işlenmiş tabiatına ters düşecek düzeyde insanların içini kapsayan huzursuzluğu anlamak çok önemli.Afrika gibi,asya gibi ya da bizim yaşadığımız Mezopotamya ve Anadolu coğrafyasının kaos kültürünün aksine modern dünyanın getirdiği bütün nimetlere sahip olsalar bile tüketim toplumunun bir sonucu olarak maneviyata dayanmayan bir toplum düzeni var olduğu ve kendilerini içsel dolduramamalarının sonucu olarak ruhsal ve toplumsal kişilik bozuklukları ortaya çıkıyor.Annesini kaybetmiş ilkokula giden bir bireyin ölümü ve adaleti daha içinde anlamlandıramamışken yaşadığı trajediyle bastırdığı şiddetin ortaya çıkması normal karşılanacak bir durum.Ama bunun çözümü konusunda anne ve babalarının çözümleri medeniyet dedikleri dünyada açıkcası çokda işe yaramadığını gözlemliyoruz.Yaşına başına bakmadan kendince haklı bir adalet sistemi kuran Christian gösterdiği tutarlılık adına son derece tehlikeli bir portre sunuyor ve genç oyuncu William Jøhnk Nielsen bunu çok başarılı bir şekilde perdeye yansıtıyor.

Burada kilit rol Afrika’daki bir kampta ki doktorluk yapan Elias’ın babası Anton. Hareketlerinde gösterdiği tutarlılık bakımından içlerinde en medeni olan insan görüntüsü sunuyor. Şiddete karşılık şiddet gösterilmeyeceğini ve diğer türlü asla bitmeyeceğini aksine daha da körükleyeceğini göstermesi açısında son derece iyi bir portre sunuyor bizlere. Gerçi kendisi de savunduğu inançları ve karşısına çıkan durumlar arasında çokça bocaladığı oluyor ama en nihayetinde bütün yaptıkları filmin adına yakışır bir şekilde daha iyi bir dünyada yaşasaydık göstermemiz gereken davranışların daha doğrusu kişisel olarak bunun imkansızlığını savunan benim düşünceme göre ütopyaya ulaşır şekilde çözülüyor bütün olaylar. Filme karşı çoğu eleştirinin çıkış noktası olarak da çoğunlukla bu gösteriliyor.Filmde olay örgüsünün klasik Hollywood sinemasının kuralı gibi iyilerin kazanmasıyla çözülüşünün filme pek oturmadığını düşünüyor çoğu insan ve pek yadırgandığı görülüyor. Evet sinema dili olarak çok çarpıcı bir dili var ama sonlara doğru gerilimin azalması hayal kırıklığı yaratıyor olabilir ya da daha cesur bir anlatımla filmi çarpıcı bir şekilde izlemek isteyen olabilir ama buna karşı film en önemli savını zaten isminde veriyor. Daha iyi bir dünyada yaşasaydık bunlar olurdu ancak.Evet anca ismi gibi koca bir ütopyada olabilirdi bütün bunlar.Ama yinede umudu kaybetmemek gerek zira şairin dediğinin aksine medeniyette öyle tek dişi kalmış canavar değil.İnsanlık için tek kurtuluş yoludur.

Sigaramın Dumanı

2011-07-13T17:55:00.000+03:00

Aşk bir mucizedir

2011-07-12T23:35:00.000+03:00

Yeniden Altın Koza

2011-07-12T20:47:00.001+03:00

Bu yıl 18.’si düzenlenecek Adana Altın Koza festivalinde juri başkanlığı ve yaşam boyu onur ödülü alacak kişiler açıklandı.17-25 Eylül tarihleri arasında gerçekleşecek festivalde bu yılki Ulusal uzun metraj film yarışmasının juri başkanlığını Derviş Zaim yapacak.Derviş Zaim daha önceki yıllarda Filler ve Çimen,Nokta ve Cenneti Beklerken ile bolca Altın Koza ödülü kazanmıştı.24 Eylül akşamı verilecek ödüllerde diğer yıllara nazaran kesenin ağzı iyice açılmış ve en iyi film ödülünün sahibi 350.000 tl ödülünde sahibi olacak.Tabi ödülün esas amacı sanatsal değerini onurlandırmak olsada bu tür ödüller de sinemanın sektörlerşmesi adına kayda değerdir.

Adana Büyükşehir Belediyesi Başkan Vekili Zihni Aldırmaz’ın açıkladığı yaşam boyu önur ödülleriyle iise bu sene Kadir İnanır,Nebahat Çehre ve yönetmen Ali Özgentürk onurlandırılacak.Onur ödülleri 17 Eylülde açılış töreninde takdim edilecek.Uzun yıllar sinema anlamında sessizliğe bürünen Adana son zamanlarda sinemanın canlanmasıyla tekrar adından söz ettirmeye başlamış ve son bir kaç yılda Altın Koza ödülleri tekrardan verilmeye başlanmıştı.Antalya’yla beraber yaz aylarında verdikleri ödüllerle sinemanın lokomotifi olan Adana yetiştirdiği önemli sinemacılarla da hep sinemanın merkezinde yer almıştı.

Türk Sineması Dünya Turunda

2011-07-12T20:28:00.001+03:00

Yakın zamanda büyük bir atağa geçen Türk sineması dünya festivallerinde de boy göstermeye devam ediyor. Nuri Bilge Ceylan’ın Cannes film festivalinin gediklisi olmasıyla ve en son aldığı juri büyük ödülü ile doruk noktasına ulaşan filmlerimizin başarı okyanusun öteki tarafında da duyulur olmaya başladı.Bugün sona eren Seattle Uluslararası Film Festivalinde son dönem sinemamızın ödüllü filmleri boy gösterdi.Semih Kaplanoğlu’nun Altın Ayı ödüllü filmi BAL,yine Reha Erdem’in bol ödüllü filmleri Kosmos ve Beş vakit, Altın portakallı Çoğunluk bu yıl Seattle seçkisinde kendine yer buldu.Okyanusu aşan bu ilgi karşısında ne kadar övünsek azdır.Gerçi bu övünme işini genel anlamda kanımızda olan bir şekilde fazlasıyla abartarak yapsakta sinema anlamında verdiğimiz örneklere bakınca dünya sinemasında saygın bir konumda olduğumuzu gözardı etmememiz gerekir.Bir ulus sinema perdesinde en net bir şekilde görülebilir.Ülke olarak ortaya çıkardığımız çok iyi ve çok kötü yapımlar arasındaki uçuruma bakarak aslında çokca sosyolojik çıkarımlar elde edebiliriz.Aynı İran sinemasın da olduğu gibi ülkenin dışarıdaki algısını(ki çoğu zaman yanlış anlaşılandır) değiştirmek adına çok önemlidir bu tarz festivaller. Kalıplarımızı yıkmak ve üstümüze yapışan dünyayla entegre olamıyan toplum yaftasını yıkmak için en büyük silahımız sanatımız ve özellikle sinemamızdır.Çünkü bir ulus en iyi perdesinden yansır.

http://www.siff.net/festival/

Kaçmak Lazım Arada

2011-07-12T18:06:00.000+03:00

Saat Kaç?

2011-07-09T23:34:00.001+03:00

Amerika sen de bir rüyadan ibaretmişsin

2011-06-30T22:52:00.000+03:00

Hey Draper

2011-06-30T21:41:00.000+03:00

unutturmak yok!!

Büyük Birader Seni İzliyor

2011-06-29T22:04:00.000+03:00

Bir Foto Bir Film

2011-06-29T21:34:00.001+03:00

------spoiler-----

----spoiler----

bahsi geçen film:http://www.imdb.com/title/tt0480242/

Reddedilebilecek Teklif

2011-06-20T16:33:00.000+03:00

bahsi geçen olay ise;

Sektör Refleksi

2011-06-19T17:11:00.001+03:00

Sinemayı sadece sanat dalı olarak görenlerin en nefret ettiği terim olabilir sektör refleksi.Kısaca özetlemek gerekirse sürekli üretim yapan ve her daim çalışan sektörleşmiş bir sinema düzeninde güncel olaylar halkın belleğinde hala tazeyken perdede onları yakalamak adına filmlerin yapılmasıdır.Bunu en iyi başaran tabiki Hollywood sinemasıdır.Hani derler ya daha kırkı çıkmadan ölen adamın filmini yaparlar diye aynı o hesap.Mesela bu sektör refleksini öyle abartmışlardır ki 2012’deki malum dünyanın sonu hikayesini 2010’da filme çekerek gelmemiş günün bile ekmeğini yediler.Bir nevi doğmamış çocuğa don biçtiler.

Haberdeki konu ise yakın zamanda eski IMF başkanı Dominique Strauss Kahn’ın bir skandalla dünya ekonomik çevrelerini sarsması olayı.Strauss Kahn New York’da bir otel odasında oda hizmetcisine tecavüz ve tacize yeltenmesi sonucunda yakalanmış ve yargı önüne çıkartılmıştı ve dünya gündeminde bomba etkisi yaratmıştı.İşte bu konuyu beyazperdeye aktarmak için Fransız sinemacılar kolları sıvamışlar ve deyim yerindeyse bir yarış içine girmişler.Fransa Senaristler ve Besteciler birliğine göre olay hakkında şu an 17 senaryo başvurusu olduğu ve devamının da geleceği yönünde bir görüş var.

Fransa senaristler ve besteciler birliği başkanı Yves Boisset yaptığı açıklamada senaryolarda Strauss Kahn için en fazla düşünülen aktörün Gerard Depardieu,kadın hizmetçi içinse Halle Berry olduğunu vurguladı.Strauss Kahn’ın eşi için Annette Bening,avukatı içinse Joe Pesci ve ya Danny De Vito isimleri geçiyor.Filmlerin önümüzdeki yıl vizyona girmesi planlanıyor.

Efsaneler Ölmez-AYHAN IŞIK

2011-06-19T16:44:00.001+03:00

AYHAN IŞIYAN (5 MAYIS 1929-19 HAZİRAN 1979)

BİR YUDUM İNSAN :AYHAN IŞIK BELGESELİ ;

Figüran

2011-06-19T16:28:00.001+03:00

*http://www.learnsomethingeveryday.co.uk/

KÖRSELLİK

2011-06-19T15:55:00.001+03:00

Yüksel Aksu Dondurmam Gaymak ‘tan sonra ikinci filmi Entelköy-Efeköy çekimlerini yapıyor şu an.Ege şivesini çok iyi harmanlayıp ülkemizdeki diğer şivelerin karikatürleştirilerek kullanılamaz hale gelmesinden sonra bu hataya düşmeyip şiveyi filmin doğallığıyla bütünleştirmesi filmin başarısını getirmişti.Bu başarı ödüllere ve Türkiye’nin oskar aday adaylığına kadar gitti.Şimdi ikinci filmin çekimlerinden ziyade daha farklı bir konu var.Sinema medyasında yer alan haberlere göre Yüksel Aksu’nun sinema okulundan tanıdıkları Devrim Tarım ve Civan Ilci konuk olarak filmden bir planı çekecekler ve fotoğraflayacaklar.Bunda ne var diyeceksiniz ama bu iki kişi görme engelli iki insan.Görselliğin temelini oluşturduğu bir sanat dalında çalışmaları başlı başına bir başarı.

Civan Ilci, Galata Diyalog Derneği’nde ‘Kör Fotoğrafçılar Projesi’ni başlatarak Görenlere ‘körlük’ algısını anlatmayı amaçlayarak toplumsal bir empati ortamı yaratmaya çalışıyor.Mesela yaptıkları etkinliklerden bir kaçı ‘karanlıkta yemek’, ‘karanlıkta tiyatro’ gibi etkinlikler.Hele hele meşhur görme engelli mevlit üstadı Kani Karaca’ya hürmetle ‘karanlıkta mevlit’ bile yapmışlar.

Devrim Tarım yönetmen Yüksel Aksu’nun İstanbul Üniversitesi, İletişim Fakültesi’nde Sinema-TV bölümünde öğrencisi.ODTÜ'de Uluslararası İlişkileri okuyamayacağını anlayıp sinemaya adayan kalbiyle gören bir görme engelli insan. Karnındaki bebek düşsün diye annesinin hamileyken içtiği ilaçlar yüzünden iki yaşından beri görmüyor. Filmlere konu olabilecek bu drama rağmen hayatla bağını koparmayıp deyim yerindeyse doğanın bütün kurallarını hiçe sayarcasına bir meydan okumaya yelken açıyor.

Peki nasıl oluyorda görsellik gereken bu işte bu kadar tutkulu olabiliyorlar.Gazetecilere verdikleri söyleşide bu konuyu kendi açılarından bahsediyorlar : Körsellik..Devrim Tarım’a göre ; “Körlükte eksik olan renk ve ışık duygusu. Bizim form duygumuz sizden daha iyi.Bir gölge sayesinde nasıl form daha iyi kavranıyorsa, ‘körselliği’ anlayarak, ‘görselliği’ anlayabilirsiniz”.İşte kilit nokta burası.Gözlerimizle algıladığımız nesnelerin beynimizde bir form oluşma süreci bu görsellik.Tabi burada yanıldığımız nokta beynimizde oluşturduğumuz bu görsellik sadece görme organıyla oluşmuyor.Diğer dört duyumuzla birlikte bir form oluşturabiliyoruz.Görme engellilerin görme işlevi bir dezavantajları gibi gözükse de bizlerden farklı olarak diğer duyuları çok iyi çalışıyor.Mesela Civan İlci sette çalışanları fotoğraflarken en uçtaki kişilerin ses çıkarmasını istiyor böylelikle kadrajı ortalamayı amaçlıyor.

“Perception is reality” algı gerçekliktir olarak çevirilebilecek felsefenin en ünlü aforizmalarından biri.Bütün duyuları tam olarak çalışan insanların faşistçe koyduğu kurallara göre yaşıyoruz şu hayattaki görselliği.Yani mavi nasıl bir mavi.Kime göre mavi kime göre kırmızı? Devrim Tarım ve Civan Ilci gibi insanların bize öğrettiği en güzel şey hayat bizim etraflarımızda dönmüyor ve görsellik de sanat da bazı insanların tekelinde olan birşey değil..

Pazar Sabahları Kalkmak

2011-06-05T16:43:00.001+03:00

Depremi Kaderine Bırakma

2011-06-05T16:12:00.001+03:00

Doğal Afet Sigortaları Kurumu’nun toplumdaki deprem algısını değiştirmek için başlattığı kısa film yarışmasının bu yıl üçüncüsü düzenleniyor. Depremi kaderine bırakma mottosuyla yola çıkan yarışma kurulu esas başarı faktörü olarak yarışmaya giren eserlerde deprem riskinin yönetilebilirliğinin yansımasını arıyor. Sadece iletişim ve güzel sanatlar bölümlerinde lisans ve lisansüstü öğrenimi gören öğrencilerin katılabildiği yarışmaya son katılım tarihi ise 17 Haziran. Jürinin ilk elemesinden sonra 4-31 Temmuz tarihleri arasında internette yapılacak oylama sonucu kazanan belli olacak.Yakın geçmişimizde kötü anıları hala taze olan 17 Ağustos depreminin yıldönümünde bu günün önemine uyacak şekilde ödüller dağıtalacak.

Hep diyoruz ya sinema toplumsal algıyı değiştirmek için en etkili yol, deprem gibi her gün karşılaşabileceğimiz ama sanki hiç yaşamayacakmışız gibi cahil olduğumuz bir konu hakkında yapılması çok önemli.

Ayrıntılı bilgi için;

http://www.dask.gov.tr/550.html

Hayvanlar Alemi Belgesellerden Çekiliyor

2011-06-05T14:53:00.002+03:00

“Hayvanlar alemi belgesellerden çekiliyor.” Bu yıl dördüncüsü düzenlenen Documentarist-İstanbul Belgesel Günlerinin sloganı.Ne güzel bibr mottodur öyle. Yıllarca belgesel diye afrika sahanlarında aslanların günlük yaşamını izleye izleye belgesel türünün sadece hayvanları anlatması olarak zannettik.Yakın zamanda belgesel kanallarının artıması bunu değiştirmedi maalesef.Toplumun büyük bir kesiminde hala bu algı devam ediyordu ta ki documentarist ekibinin dört yıl önce bu tabuyu yıkmak için yola çıkmasıyla yavaş yavaş değişmeye başladı.
Bu yılki program tükettiğimiz dünya,uluslararası panaroma,insan manzaraları:portreler,post komünizm dönemi,Arap dünyasından,mercek altında:Romanya gibi oldukça ilginç bölümlerden oluşuyordu.Oluşuyordu diyorum çünkü bugün saat sekizde Emek Sinemasının önünde yapılacak törenle kapanacak.Bu haliyle bile sokakta kapanış töreni yapılan ilk festival olacak galiba.
Cumartesi deyim yerindeyse bir maratonla üç seansına katıldım.Öğlen dörtten akşam ona kadar resmen belgesele doydum.İzlediklerim ve izlenimlerim ise;

DİREN İŞ –YASAKLI SANATIN ÇÖLÜ(THE DESERT OF FORBIDDEN ART)

Post komünizm bölümünün iddialı yapımlarında biri Yasaklı sanatın çölü.Ekim devrimi sonrası devrimin kalıcılığını sağlamak adına kendi sanatını yaratan Sovyet anlayışı Stalin zamanında yönetime karşı gelen her türlü sanatsal akıma ket vurdu ve o zamanlarda ilerici muhalefet yürüten binlerce sanatçı ya idam edildi ya da sovyet çalışma kamplarına hapsedildi.Sanat meraklısı Igor Savitsky Orta Asya’da Özbekistan’ın kuzeyinde Karakalpak özerk bölgesinde daha önce yasaklanmış ve insanların evlerinin bodrumlarında çürümeyi bekleyen Rus Avangart Sanat akımının örneklerini toplamaya başlaması ve çölün ortasında bir vaha misali nadide parçalarıyla bir müze kurmasını anlatıyor bu belgesel.Tabi bu işi yaparken yeni çalışmaları gün ışığına çıkartmasının heyecanının yanı sıra KGB’nin nefesini her zaman ensesinde hisseden bir adamın yine de davasından ve sanat sevgisinden vazgeçmemesi filmin temelini oluşturuyor. Devlet görevlisiymiş gibi topladığı 40.000’e yakın parçayı Nukus müzesi çatısı altında birleştiriyor ve çölün ve despotizmin hiç bir zaman inanmış insanı işinden alıkoymayacağını çok güzel özetliyor.
http://www.savitskycollection.org/
http://www.desertofforbiddenart.com/

ORADA HAYAT VAR – 12 KIZGIN LÜBNANLI (12 Angry Lebanese)

Yakın zamanda kaybettiğimiz yönetmen Sidney Lumet'in efsanevi filmlerinden bir tanesi 12 Kızgın Adam'dan yola çıkan Lübnanlı yönetmen Zeina Daccache (tutukluların deyimiyle erkek gibi kadın Ebu Ali) hapishanedeki mahkumlardan bir ekip kurar ve bu konuyu tiyatroya taşır.Konunun esas önemi izleyenler bilir 12 Kızgın Adam filmindeki bir kişiyi şuçlu bulmak için başkalarının fikirlerinin öneminden hareketle bu konuyu tiyatroda oynamaya çalışanların hepsinin kendinin suçunun bildigini ve kabul ettiğini görüyoruz.Yani kısacası belgesel boyunca konusmalarından anladığımız kadarıyla hayatlarını mahvettıklerı olaylardan kendılerını sorumlu tutmaları ve pısmanlık duymaları hapıshane kosullarının kendılerı acısından ne denlı ogretıcı oldugunu gosterıyor.Ama daha genıs acıdan ele alınınca bu konu hepsının kaderın ve adaletsız adalet sıstemının bır kurbanı olarak goruluyorlarkı 12 kızgın adam fılmınde de sırf sıyah oldugu ıcın dogustan suclu sayılan bır cocugun hayatını kurtarmaya adayan Henry Fonda karakterının herkesın ıcınde olması gereken vıcdan duygusu ıle eslestırebılıyoruz.Tabı bu belgesel bir baska seyı gosterıyor kı bunu yapacak bir kahraman olmadıgından butun suclular yasamlarını halen hapıshanede devam ettırıyorlar. Sadece kendı ıclerıne kurdukları hapıshaneden kurtulmalarını saglıyor bu tıyatro oyunu.Her ne kadar ısledıklerı konusun ana teması hapıshane ve tutsaklık olsa da son derece keyıflı bır belgesel bu.Insanın ıcıne umut asılıyor resmen.Bır seyı daha anlıyoruz kı ınsan ıcındekı hapıshaneden kurtulmadıkca her yerde tutsaktır dısarıda olsa bıle.

Evlilik Hikayeleri : Zuzanna –Stanislav / Evlilik Hikayeleri Yirmi Yıl Sonra :Zuzanna -Stanislav

Ünlü Çek belgeselci Helena Trestikova’nın 80’lerde baslayan bır projesı olarak Prag'da bır evlendirme yerinde rastgele gelen ilk 6 çiftin tüm evlilik hayatlarını anlatan bu proje ilki 80’lerde ve cıftlerın ılk yıllarını anlatmasından sonra ikinci proje olarak gunumuzdekı ılıskılerını anlatıyor. 6 çiftin hikayelerınde olusan bu projenın gösterilen bölümü Zuzanna ve Stanislav'ın hikayesi idi.Genç yaşlarında evlenen bu ikili o zamanın komünist rejimindeki zorluklar dolayısıyla evlenmelerınden yaklasık üç-dört sene sonra ayını evde yaşamaya başlamalarının sonuçlarını evliliklerinde de görüyorlar.İkinci kısmı ise komünizmin yıkılmasından sonra(stanislav'ın tabiriyle devrimden sonra) acı bir gerçekle karşılaşıyoruz ki çiftimiz boşanmış ve kendi hayatlarını çizmişler.İlk bölümde bebekliklerini izlediğimiz çocukları birer genç olmuşlar ve kendi ayakları üstünden durmaya çalışıyorlar.Beşer onar dakikalık konuşmalarla devam eden film aralarda sene geçişleriyle öyle dramatik hal alıyorki insan izlerken boğazında bir yumru oluşuyor. Sıradan insanların hayatlarında buluyoruz sıradan kendimizi. Sosyalist rejimden kapitalist rejime geçişin izlerini de çok kolay görebiliyoruz ve bunun uzantılarını da karakterimizin yaşamlarında görebiliyoruz
Film sonrası esas süpriz filmin yönetmeni Helena Trestikova’nın filmle ilgili söyleşiye katılmasıydı. Her soruya içtenlikle yanıtlayan Trestikova bu projenın devam edeceğini ve çiftlerimizin bu sefer ellili yaslarındaki hikayelerini aktaracaklar müjdeledi .Kahramanlarımızın 18’lerinde basladıkları bu röportaj serüveninde karakterlerimizi 50’li yaşlarını görmek son derece ilginç bir deneyim olacağına benziyor. Bu proje ne kadar ileri gidecek bilemem ama doğumlarını ve hayatlarını gördüğümüz insanları sanki bizimde tanıdıklarımızmış gibi gördükten sonra hayatlarının sonuna yaşlaştıklarını görmek insanın içini burkuyor.

Helena Trestikova;
http://www.documentarist.org/2011/fest/Eng/programme/section_trestikova.html

Yalnız ve Güzel Ülkenin Gururu

2011-05-22T21:26:00.001+03:00

64. Cannes film festivali güzel bir törenle kapandı ve dünya sinemasının en prestijli ödülleri sahiplerini buldu.Bu günü daha anlamlı kılan olay ise milli gururumuz Nuri Bilge Ceylan'ın son filmi Bir Zamanlar Anadolu'da(Once upon a time in Anatolia) ve Dardenne kardeşlerin The Kid with a Bike filmi ile başkanlığını efsane oyuncu Robert De Niro'nun yaptığı juriden Juri Büyük ödülüne layık görülmesiydi..

Gecenin diğer kazananları ise

Palme d'Or -- The Tree of Life (Terrence Malick)
Juri Büyük Ödülü ;
-- Bir Zamanlar Anadolu'da (Nuri Bilge Ceylan)
--The Kid with a Bike( Jean Pierre Dardenne-Luc Dardenne)
En iyi yönetmen -- Nicolas Winding (Drive)
En iyi kadın oyuncu -- Kirsten Dunst (Melancholia)
En iyi erkek oyuncu -- Jean Dujardin(The Artist)
En iyi senaryo -- Joseph Cedar(Footnote)
Juri özel Ödülü - Polisse
En iyi kısa film -- Cross(Maryna Vroda)

Cannes'da Güzeller Geçidi

2011-05-21T23:22:00.000+03:00

Film festivali bahane güzeller şahane diyoruz ama hakikaten güzellerle daha bir güze şenlik oluyor.İnsanın gözü gönlü açılıyor ama o değilde bu güzelliğin sonucu bir bir ödülle dönsek hiç de fena olmaz.Eleştirmenlerden olumlu tepkiler alan Bir Zamanlar Anadolu'ya gönülden başarılar diliyoruz.Bu sene dişli rakipleri arasından sıyrılırsa Türk sineması adına yine bir tarihi bir gün olmuş olur..

Üstaddan Aforizmalar

2011-05-20T22:58:00.000+03:00

"Ben tür yönetmeniyim.Sindrella'yı film yapsam,insanlar at arabasında ceset ararlar..."

"Belgesellerde temel malzeme Tanrı tarafından yaratılmıştır.Kurgu filmlerde yönetmen Tanrıdır,hayatı onun yaratması gerekir..."

" Babam bana her zaman “ışık saçmayan küçük lambam” derdi..."

"Sinemaya olan tutkum, herhangi bir ahlaksal kaygıdan önemlidir. Ahlaksal açıdan nasıl karşılanırsa karşılansın, bu filmi de, diğerlerini de yapmakta hiç duraksamam..."

"Dine karşı değilim, belki biraz inkarcıyım...."

Babasına bak Oğlunu al

2011-05-20T22:39:00.000+03:00

Karayip Korsanları'nın Cannes çıkarmasından iki efsaneyi tekrar bir araya getiren ilginç bir kare.

Ekibe bak;

BSG BTK VE TİB

2011-05-16T22:54:00.000+03:00

Her ne kadar üç maymunu oynayan medyaya rağmen geçen pazar onbinler istiklalde internet yasaklarını protesto etti.Kimi Avrupa ülkesinde internet, elektrik su gibi halkın doğal ihtiyacı sayılıyor ve temel hak ve özgürlükten sayılırken dünyanın en eski uygarlıklarına ev sahipliği yapmış uygarlıkların beşiği sayılan Anadolu toprakları böyle keyfi uygulamalar görmedi.İnsanların bilgiye bu kadar kolay ulaşabildiği bir tıkla binlerle kişiyle aynı ortamda bulunduğu durumlar eskiden yoktu ve diğer baskıcı rejimleri bu kadar korkutmuyordu.Eskiden insanların birlik olmasını önlemek için sokağa çıkma yasağı koymak yetiyordu ama internet öyle güçlü bir ortak alanki muktedirlerin ne kadar korktuğuna bakarak bunu çok kolay anlayabiliriz..

Velhasım kelam bu dünya sultan üleymana kalmamış mutlaka rüzgar eken fırtına biçecek,geldiği gibi gidecektir ve asıl önemlisi kimse halkın temek hak ve özgürlüklerine dokunamayacaktır.Bunu bir kez daha binlerin Taksimde buluşmasıyla gördük..

Konuyla ilgili daha detaylı bilgi için mutkala girilmeli ve takip edilmeli;

http://sansuresansur.blogspot.com/

Sexy Girls Have It Easy

2011-05-15T15:47:00.000+03:00

Toplumdaki seksi kadın imajına ve ona verilen değeri anlatan çok çarpıcı bir çalışma..

Documentary : Sexy Girls Have It Easy from Bright Hand Pictures on Vimeo.

Bir Garip Kuğu

2011-04-26T21:50:00.001+03:00

NATALIE PORTMAN’A en iyi kadın oyuncu oskarını kazandıran black swan baştan sonra gerilimini ve temposunu düşürmeden izleyiciyi koltuğuna çiviliyor. Çaykovski’nin kuğu gölü balesine çok farklı br pencereden bakan yönetmen Darron Aronofsky her zamanki gibi yönetmenlik adına farkını ortaya koyuyor ve kimi otoriye göre en iyi yönetmen oskarını kılpayı kaçırıyor kimine göre de akademi yönetmeni görmezden geliyordu.

Kuğu Gölü Balesi oyunu etrafında gelişen olaylar bir sanatçının sanatı adına neler yapabileceğini daha doğrusu sanatını merkezine koyduğu kişiliğinin sınırların dehşet derecede ne kadar ileri gidebileceğini açıkca gösteriyor. Bale sanatı genel olarak bahsedersek dans sanatı içerdiği bedensel görselliğin uzantısı olarak diğer sanat dalları arasında yapması daha kolay gözükmesine yol açar. Bir müzisyen müziğini yapacağı enstrümanla bütünleşmesi ve ya ressamın paletleriyle,fırçalarıyla tek bir vücut olması gerekir.Tabi böyle bir durum dans için görünürde geçerli olmasada asıl zor kısmı bedenin müzikle terbiye edilme sürecidir. Hele hele filmdeki gibi kahramanımız bir yetişkin bedenine sahip olup içinde bastırılmış duyguları ile deyim yerimdeyse vücuduna bomba sarılmış bir çocuk biçimindeyse bu süreç filme de gerilimini veren sancılı bir süreç oluyor.

Anne figürünün hayatında baskın rol oynaması Nina’yı hem annenin kendi kariyerini bitirişinin nefretinin öcünü alırcasına kendine bağımlı halde bırakmasına neden oluyor hem de son oyunu için soyunduğu çift kişilikli rolü içinse iyiyli kötü arasında gelgitler yaşamasına sebep oluyor. Tamamen dış dünyanın zorluklarından izole edilmiş yapay hayatını yatak odasındaki pembe tonların ve oyuncaklarının gerçeklerden uzak masalsı anlatımıyla gözlemlememiz mümkün, ama asıl sorun bunun üstüne Kuğu Gölü balesindeki kötü karakter Kara Kuğuyu içselleştirmesi için içinde hiçbir temeli yoktu. Hal böyle olunca çocuk saflığındaki kahramanımız Nina obsesif biçimde mükemmel olma yolunda önüne çıkan her türlü engeli yine yıllarca içinde bastırılmış duyguları ile yıkmaya çalışıyor.

İyiyle kötü arasında gelgitlerini felsefik düzlemde ele alacak olursak, doğu mistisizminde de var olan her iyinin içinde bir kötü, her kötünün içinde bir iyi vardır misali insanın bu hayatta tam anlamıyla iyi olamacağını anlıyoruz. Ama aynı durum kötü olma durumu için geçerli değil maalesef. Kahramanımızda bunu bildiği için ulaşabileceği mükemmelliğe yelken açıyor ve gerilimin aslı unsurunu oluşturuyor. Herkesin bildiği ama insanlığın temel kurallarını çiğnememek için bilmediği varsaydığı gerçeklerden yola çıkıyor kısacası bu gerilim.

Yatak odasında yapay renklerin uzantısı olarak konu hakkında şu özete varabiliriz.

Bütün renkler kirlendi, birinciliği beyaza verdiler. Galiba kahramanımızda bütün güzelliği ve saflığıyla mükemmellik uğruna bizlerden ekstra bir şey yapmadan çokca kir gösteriyor.

(peki bunca felsefik alt metin irdelenirken nerden çıktı bu Natalie portman ve Mila kunis ablamızın yakın fotoğrafı diye sorabilirsiniz.Bir anlamı yok sadece maksat dikkat çekme olsun ne de olsa SEX SELLS:))

Bir Film Nasıl Yapılır

2011-04-26T21:31:00.013+03:00

Adamlar üşenmemiş bütün aşamalarıyla bir film nasıl yapılırı çizmişler.Orijinal boyutuyla iyice incelemek gerekir.Karşılacağınız bütün durumları çok güzel mizahi dille açıklamışlar,şimdiden kolay gelsin ama sonuncusunu pek tavsiye etmem:)